2007/Dec/28


Title: L change the WorLd
Author: M
Release Date: 25
ธันวาคม 2007
ISBN 978-4-08-771210-0
Price: 1,300 Yen (
ไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่มในญี่ปุ่น)

ถ้าอ่าน
บทแปลแล้วรู้สึกชอบ โปรดอุดหนุนฉบับหนังสือด้วยนะคะ ^^


แปลโดย
Kurai



หมายเหตุ
:

-
ห้ามมิให้นำบทแปลชิ้นนี้ไปเผยแพร่ในเวบไซต์ เวบบอร์ด หรือสถานที่สาธารณะแห่งอื่นนอกเหนือจากบลอคแห่งนี้เป็นอันขาด หากต้องการเผยแพร่ กรุณาทำเป็นลิงค์มายังเอนทรี่ของบทแปลแทนนะคะ

(เหตุผลหลักๆคือถ้ามีสำนักพิมพ์ได้ลิขสิทธิ์มาเมื่อไหร่ เราจะได้เอาบทแปลลงจากพื้นที่โลกไซเบอร์ได้ง่ายๆครั้งเดียวจบน่ะค่ะ ขอความร่วมมือด้วยนะคะ)


-
ห้ามมิให้นำบทแปลชิ้นนี้ไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นอันขาด

“......”
คำพูดที่ทำเป็นตัวเอียง คือ เสียงที่ผ่านเครื่องแปลงเสียง


แนะนำตัวละครในเรื่อง

L..........................นักสืบชื่อดัง เป็นบุคคลเพียงผู้เดียวที่มีอำนาจบังคับบัญชาตำรวจทั่วโลก

นิไคโด คิมิฮิโกะ......ผู้เชี่ยวชาญสาขาภูมิคุ้มกันวิทยาระดับโลก

นิไคโด มากิ............บุตรสาวของนิไคโด

(หมายเหตุจากผู้แปล: มากิพูดสำเนียงโอซาก้าค่ะ ด้วยความที่ผู้แปลไม่เชี่ยวชาญภาษาถิ่นบ้านเราเอาเสียเลย เลยจะขอเหน่อมั่วซั่วไปตามประสาและสไตล์ของผู้แปลละกันนะคะ ^^;;)

คุโจ คิมิโกะ............ผู้ช่วยของนิไคโด

สึรุงะ ฮิเดอากิ.........เจ้าหน้าที่ตำรวจ FBI

มาโตบะ ไดสึเกะ.....ผู้แทนองค์กร NPO ‘Blue Ship’

คางามิ...................ดอกเตอร์ สนับสนุนแนวคิดของ ‘Blue Ship’ เป็นผู้ประพันธ์เรื่อง สัตว์ใกล้สูญพันธุ์: มนุษย์’

โอนิชิ.....................สมาชิกของ ‘Blue Ship’ เชี่ยวชาญการใช้คอมพิวเตอร์

มิซาวะ ฮัทสึเนะ.......สมาชิกของ ‘Blue Ship’ ร่วมออกปฏิบัติการกับมาโตบะ

ฟุรุซาวะ มาซารุ.......สมาชิกของ ‘Blue Ship’

ซาเองุสะ.................อธิบดีในกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการ

มิโซระ นาโอมิ..........อดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจ FBI

วาตาริ.....................ช่องทางติดต่อ L เพียงหนึ่งเดียว

ยางามิ โซอิจิโร่.........หัวหน้ากองสืบสวนคดีคิระ บิดาของ ยางามิ ไลท์

ยางามิ ไลท์..............นักศึกษามหาวิทยาลัยโตโอ มุ่งมั่นใช้เดธโน้ตกวาดล้างอาชญากรและตั้งตนเป็นพระเจ้าของโลกใหม่

รุค..........................ยมทูต เบื่อหน่ายยมโลกจึงทำเดธโน้ตตกไว้ที่โลกมนุษย์

เดวิด โฮป................ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา

มัตสึดะ....................ตำรวจสืบสวนในกองสืบสวนคดีคิระ



L272 LA (L’s Affair)

เป็นไงบ้าง แฟร์แมน มารับช่วงงานต่อจากนาโอมิน่ะลำบากไม่เบาใช่มั้ยล่ะ? หลายๆอย่างน่ะ

รถที่สึงิตะและแฟร์แมน เจ้าหน้าที่ตำรวจ FBI นั่งอยู่นั้นกำลังแล่นผ่านถนนไวน์ ใน ลอส แองเจลิส มุ่งตรงไปยังสนามบิน โดยไม่ติดขัดการจราจรแต่อย่างใด

สึงิตะเริ่มสร้างความสนิทสนมกับแฟร์แมนซึ่งจับคู่ทำงานด้วยกันเป็นครั้งแรกด้วยการหยิบยกประเด็นสนทนาเกี่ยวกับ มิโซระ นาโอมิ ซึ่งลาออกจากงานไปเมื่อสัปดาห์ก่อนเพื่อเตรียมเข้าพิธีแต่งงาน ขึ้นมา

ความคลุมเครือของคำว่า หลายๆอย่าง แน่นอนว่านอกจากจะแฝงความหมายเรื่อง การรับช่วงต่อจากมิโซระแห่งคดีสังหารหมู่คนนั้นและ การรับช่วงต่อจากเจ้าหน้าที่สืบสวนผู้ได้รับความคาดหวังจาก L ผู้นั้น’ แล้ว ก็ยังหมายรวมถึงเรื่องอื่นอีกหลายอย่างด้วย

ใช่ ก็หลายๆอย่าง ล่ะนะ......”

อาจด้วยอุปนิสัยไม่ช่างพูดที่ติดตัวอยู่แล้ว แฟร์แมนจึงตอบอย่างสงวนคำเพียงเท่านั้น

ระหว่างที่เอามือข้างหนึ่งลูบเคราบนหน้าพลางคิดว่าดูท่าจะเป็นการเดินทางอันเงียบเหงาชอบกล สึงิตะก็มองไปยังกระเป๋าเอกสารซึ่งวางอยู่บนตักของแฟร์แมน

แต่ว่าท่านรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศมีความจำเป็นอะไรต้องใช้เอกสารลับสุดยอดของเมื่อยี่สิบปีก่อนที่ฝุ่นจับเขรอะนี่กันนะ?”

แฟร์แมนส่ายหน้าอย่างปราศจากความสนใจ

นั่นสินะ ระดับล่างๆอย่างพวกเรายังไงก็ไม่เข้าใจความคิดของเบื้องบนอยู่แล้ว อีกอย่างกรณีที่ไม่รู้ซะจะเป็นผลดีกับตัวเองมากกว่าก็มีถมไป

สึงิตะซึ่งจับพวงมาลัยอยู่นั้นปล่อยเรื่องที่แม้จะติดใจแต่ก็วินิจฉัยอะไรไม่ได้ให้ผ่านเลยไปแล้วเหลือบมองกระจกหลัง

มีอะไรเหรอ สิงิตะ?”

แฟร์แมนผู้นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับรู้สึกตัวถึงท่าทีของสึงิตะ

เปล่า คิดไปเอง……ล่ะมั้ง

สึงิตะพึมพำออกมา ส่ายศีรษะน้อยๆ แล้วจับพวงมาลัยแน่นขึ้น

โทษที สึงิตะ ขอฉันไปซื้อบุหรี่หน่อย

ระหว่างที่รอสัญญาณไฟตรงสี่แยก แฟร์แมนก็รีบลงจากรถไปทั้งที่ยังถือกระเป๋าเอกสารติดมืออยู่

เฮ้ย กระเป๋าน่ะ……”

แฟร์แมนกวาดตามองไปรอบๆเหมือนหาร้านขายบุหรี่ราวกับไม่ได้ยินเสียงของสึงิตะ ทว่า ทิศทางนั้นไม่ใช่ทางเท้าที่มีร้านค้าเรียงรายอยู่ แต่กลับเป็นฝั่งถนนที่มีรถวิ่งสัญจรไปมา

โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของสิงิตะสั่นขึ้น เขากดปุ่มรับทั้งที่ไม่ได้ยืนยันว่าอีกฝ่ายเป็นใครแม้ว่าหน้าจอจะขึ้นว่าต้นสายไม่ปรากฎ

สึงิตะซัง ที่บูติกไม่มีลูกค้าครับ

เสียงที่ได้ยินดูเหมือนเป็นเสียงผ่านเครื่องแปลงเสียง บอกเพียงเท่านั้นแล้วโทรศัพท์ก็ตัดสายไปโดยไม่ให้เวลาถามว่าใครโทรมา

อะไรน่ะ ตะกี้ โทรผิดรึไง?”

ขณะที่สายตาของเขาเบนออกไปข้างนอกทั้งที่ยังงงงวยอยู่นั้นเอง แฟร์แมนก็เหนี่ยวไกปืน รถพ่วงที่พุ่งเข้ามาจากด้านข้างตรงสี่แยกล้มไปด้านข้าง ไฟลุกพรึบ รถพ่วงที่มีเพลิงดอกไม้ไฟกระจายตัวลุกท่วมอยู่นั้นไถลมาทางรถของสึงิตะ

จู่ๆรถที่แล่นอยู่ด้านหลังก็ไล่ตามมาโดยมีท่าทีจะแทรกรถพ่วงเข้ามาคั่นกลาง

โธ่เว้ย! โดนตามตามอยู่จริงๆเรอะนี่!?”

เขากระเดาะลิ้นแล้วคิดจะถอยรถกลับเพื่อหนีไปทางถนนข้างๆ แต่ก็ติดรถสะกดรอยจึงถอยไม่ได้ ร่างของแฟร์แมนผู้มีรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าเข้ามาสู่สายตาแวบหนึ่ง สึงิตะที่ถูกปิดทางหนีกวาดตาไปรอบๆเพื่อหาทางออก

หรือว่า ตรงนั้นเรอะ!?”

สึงิตะเร่งเครื่องพุ่งไปยังรถพ่วงที่มีไฟลุกโชนอย่างบ้าบิ่น เพียงชั่วพริบตาก่อนที่จะพุ่งชนกันจังๆนั้นเอง เขาก็หักพวงมาลัย แล่นรถขึ้นไปบนทางเ