ขอบคุณคุณ Chikubi กับคุณ Rei สำหรับบทแปลภาษาอังกฤษที่นำมาใช้เทียบค่ะ

.

.

.

.

.

.

.

.

SPOILERS

P

O

I

L

E

R

SPOILERS

.

.

.

.

.

.

.

.

อธิบายสัญลักษณ์:
คำพูด
**** ความคิด

=+=+=+=+=+=+=

วนเวียนรอบทาคาดะ!!

ตอนที่ 99: สองคน





แมตต์ขับรถหนีรถของผู้คุ้มกันทาคาดะซึ่งยังคงไล่จี้มากระชั้นชิด แต่แล้วรถของผู้คุ้มกันทาคาดะอีกกลุ่มหนึ่งก็วนมาดักมาข้างหน้า แมตต์ต้องเบรกจนรถแฉลบไปเลนข้างๆพลางร้องออกมาว่า บ๊ะ! รถที่วนไปดักข้างหน้ามันมีมากขนาดไหนกันนั่น! เจ้าพวกผู้คุ้มกันทาคาดะนี่ จากนั้นก็ยกปืนขึ้นมาแล้วพูดว่า งั้นก็พ่นควันที่นี่อีกก็แล้วกัน ทว่ารถของผู้คุ้มกันก็โอบล้อมรถของแมตต์ไว้ทุกทิศทาง อีกทั้งผู้คุ้มกันก็พากันสับนกปืนเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว

เห็นดังนั้นแมตต์ก็นิ่งอึ้งกับสถานการณ์รอบด้านไปเล็กน้อยแล้วจึงเดินลงจากรถพลางเจรจาหว่านล้อมว่า เฮ้ เฮ้ คนญี่ปุ่นพกปืนโหดๆแบบนั้นได้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ? ยังไงฉันก็เป็นผู้ร่วมก่อการลักพาตัวท่านทาคาดะนะ ต้องมีเรื่องอยากถามเยอะไม่ใช่เหรอ ไม่มีทางยิง หากแต่แมตต์ไม่ทันได้พูดจบประโยค ผู้คุ้มกันของทาคาดะก็รัวกระสุนใส่ร่างของแมตต์จนแมตต์ลงไปนอนสิ้นชีวิตอยู่บนพื้นนั่นเอง รถของแมตต์เองก็ถูกกระสุนสาดใส่เป็นรูพรุนเช่นกัน





ผู้คุ้มกันของทาคาดะพูดเยาะเย้ยขึ้นว่า อาจจะดูงี่เง่าซักหน่อยแต่ยังไงก็คงไม่ยอมปริปากพูดอยู่แล้วนี่ ความผิดในการต่อต้านท่านคิระน่ะ ความตายเท่านั้นถึงจะสาสม





อีกฟากหนึ่งเมลโลยังคงขับมอเตอร์ไซค์พาทาคาดะไปด้วยกันอยู่พลางครุ่นคิดว่า **คนที่เชื่อมโยงถึงคิระคือผู้หญิงคนนี้เราจึงต้องทำแบบนี้** ทาคาดะซึ่งนั่งซ้อนท้ายเมลโลอยู่จ้องแผ่นหลังของเมลโลด้วยสีหน้าเหมือนมีแผนการในใจพลางย้อนนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ **เมื่อกี้เราได้เห็นหน้าของคนคนนี้ยางามิคุงพูดถึงคนที่ต้องระวังเอาไว้เป็นอันดับหนึ่ง**





ภาพเผยให้เห็นว่าไลท์เคยเอารูปสเกตซ์ใบหน้าของเมลโลและเนียร์ให้ทาคาดะดูพลางชี้ไปที่เมลโล ทาคาดะทบทวนต่อว่า **เมลโลมิฮาเอล คีฮ์ลพอนึกถึงว่าแผลเป็นบนหน้าเกิดจากการหนีจากระเบิดครั้งใหญ่แล้วล่ะก็**

เมลโลแล่นมอเตอร์ไซค์เข้าไปท้ายรถส่งของคันหนึ่งซึ่งประตูหลังเปิดอ้าไว้ เมลโลพาทาคาดะเข้าไปในบริเวณเก็บของแล้วสั่งว่า ถอดอะไรที่ใส่อยู่ให้หมดแล้วใส่ไว้ในนั้น บนพื้นมีกล่องเปล่าขนาดย่อมตั้งอยู่ใบหนึ่ง





ทาคาดะมีสีหน้าลำบากใจพร้อมถามย้ำว่า จะบอกให้ถอดตรงนี้น่ะเหรอ?... เมลโลมองถมึงทึงแล้วตอบว่า ใช่ พกเครื่องมือสื่อสารที่ทำให้ผู้คุ้มกันรู้ที่อยู่ไว้ใช่มั้ยล่ะ? ขืนไม่ทำแบบนี้ก็ได้โดนเจ้าพวกนั้นไล่ตามไม่จบไม่สิ้นเสียที ใกล้ๆนี่มีท่ารถส่งของอยู่ ฉันจะเอาไปโยนทิ้งไว้ที่นั่น ทาคาดะเหลือบตามองแต่ยังไม่ยอมขยับตัว เมลโลจึงยกปืนขึ้นมาขู่พลางหยิบผ้าห่มขึ้นมา เร็วเข้าน่ะ ถ้าแค่ผ้าห่มจะให้ใช้ก็ได้ ทาคาดะตอบรับด้วยสายตาระแวดระวังว่า ขะเข้าใจแล้ว

ทาคาดะกอดกระเป๋าถือเอาไว้พลางคิดคำนวณว่า **เพื่อไม่ให้เรื่องการติดต่อกับ T รั่วไหล เลยทำให้ไม่หลงเหลือประวัติการใช้เอาไว้อยู่แล้วถึงจะถูกใครดูทีหลังก็ไม่มีปัญหา** จากนั้นก็พูดอธิบายว่า กะก่อนอื่น ฉันจะส่งมอบกระเป๋า โทรศัพท์มือถือ และของที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อเพื่อไม่ให้ติดต่อใครได้ พะเพราะงั้นยังไงเรื่องเสื้อผ้าแค่ตอนถอดชุดชั้นในก็ขอพันผ้าห่มผืนนั้นเอาไว้หน่อยเถอะ เมลโลตอบกลับเสียงแข็งว่า เออ ก็ได้ เร็วเข้าสิ! ทาคาดะครุ่นคิดไปถึงเศษกระดาษที่ซ่อนเอาไว้ในซอกบราแล้วเรียกขวัญตัวเองในใจว่า **ไม่เป็นไร**





อีกด้านหนึ่ง ลิดเนอร์ซึ่งกำลังขับรถมาตามถนนรายงานให้เนียร์ฟังผ่านคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าเป็นกังวลว่า เนียร์เมลโลลักพาตัวทาคาดะไปแล้ว เนียร์ได้ฟังดังนั้นก็นิ่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเรียกชื่อขึ้นว่า ลิดเนอร์ ลิดเนอร์ตอบรับว่า คะ เนียร์จึงถามขึ้นว่า ได้บอกเมลโลเรื่องสถานะของการสืบสวนฝ่ายเราไปหรือเปล่าครับ

ลิดเนอร์เงียบไป เนียร์ถามย้ำขึ้นว่า ว่าไงล่ะครับ? ลิดเนอร์จึงตอบว่า ค่ะแต่ไม่ได้บอกเรื่องมิคามิค่ะ เนียร์ตอบกลับว่า งั้นหรือครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ยังทันเฉียดฉิวอยู่ครับ แต่หากว่าเมลโลถามความเรื่องมิคามิจากทาคาดะแล้วไปหามิคามิด้วยล่ะก็ ทุกอย่างก็จะสูญเปล่าครับ ไม่ว่าวิธีไหนก็กรุณาช่วยทาคาดะไม่สิ กรุณาหยุดเมลโลด้วยครับ ลิดเนอร์พูดแย้งด้วยความลังเลว่า แต่ว่า เนียร์ย้ำหนักแน่นอีกครั้งว่า กรุณาทำด้วยครับ ลิดเนอร์จึงจำต้องตอบรับว่า ค่ะ

เมลโลเปลี่ยนชุดเป็นเครื่องแบบพนักงานส่งของแล้วพูดกับทาคาดะที่คลุมร่างไว้ด้วยผ้าห่มโดยไม่ยอมสบตาว่า เอาล่ะ ได้การ งั้นช่วยทำตัวสงบเสงี่ยมอยู่ที่นี่แป๊บนะ





เมลโลยกกล่องใส่ข้าวของของทาคาดะที่ปิดผนึกเรียบร้อยแล้วออกมา หันไปลงกลอนประตูท้ายรถ แล้วขับรถออกไป เมื่อมาถึงท่ารถ ก็เอากล่องใส่ข้าวของของทาคาดะไปวางปะปนกับพัสดุอื่นๆที่ท้ายรถคันหนึ่ง จากนั้นจึงขับรถออกไปจากที่นั่น รายงานข่าวจากโทรทัศน์ในรถกล่าวว่า ข้อมูลของชายหนุ่มที่ถูกยิงเสียชีวิตยังไม่ทราบแน่ชัด ภาพแสดงให้เห็นรถของแมตต์ที่ถูกกระสุนปืนพรุนไปทั้งคัน เมลโลครุ่นคิดว่า **แมตต์ ไม่นึกว่าจะถูกฆ่าตายขอโทษด้วย**ทาคาดะเหลือบมองไปทางด้านหน้ารถ ในมือกำเศษกระดาษและดินสอแท่งเล็กๆเอาไว้ ทาคาดะได้แต่รีรอโอกาสพลางครุ่นคิดว่า ถ้าเกิดทำระหว่างเดินทาง ฉันเองก็ต้อง





ขณะนั้นมีการออกข่าวทางโทรทัศน์ต่อกรณีทาคาดะถูกลักพาตัวไปว่า คนร้ายลักพาตัวรายหนึ่งครอบครองอาวุธจำนวนมาก เนื่องจากผู้คุ้มกันของท่านทาคาดะถูกอาวุธดังกล่าวเล็งมา จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องยิงจนเสียชีวิต ทีมผู้คุ้มกันของท่านทาคาดะและตำรวจกำลังสืบหาที่อยู่กันอย่างเต็มกำลังค่ะ มัตสึดะพึมพำขึ้นมาว่า ยะแย่เลยนะครับ แบบนี้ อิเดะหันมาถามด้วยความกังวลว่า ไม่ได้จริงๆน่ะเหรอ? ไลท์คุง

ไลท์สบถในใจว่า **บ้าเอ๊ยมันเรื่องอะไรกัน? ใครเป็นคน** แล้วตอบไปว่า ครับ โทรศัพท์มือถือของคุณทาคาดะปิดไว้อยู่ ในเมื่อถูกลักพาตัวไป จะบอกว่าเป็นธรรมดาที่จะเป็นแบบนั้นอยู่ก็จริงหรอก ไอซาว่าถามขึ้นว่า เนียร์อีกแล้วเหรอ? มัตสึดะแสดงความเห็นว่า นั่นสินะครับ พอมาลองคิดดูแล้ว จับแค่มิสะมิสะไปแต่ไม่จับทาคาดะซึ่งเชื่อมโยงกับคิระก็จะเป็นเรื่องแปลกสินะครับ ไลท์ครุ่นคิดว่า **เนียร์สัญญากันแล้วว่าจะพบกันในอีกสามวัน มาถึงขั้นนี้แล้วหมายความว่ายังไง?...ไม่สิ วิธีการแบบนี้แทนที่จะเป็นเนียร์**

เวลานั้นเอง เนียร์ก็ติดต่อเข้ามาพอดี ไลท์ประหลาดใจในขณะที่อิเดะร้องขึ้นว่า เนียร์นี่นา จะบอกออกมาตรงๆว่า ฝ่ายเราขอรับฝากเอาไว้ อีกแล้วรึไง ทว่าเนียร์กลับพูดขึ้นว่า L การลักพาตัวทาคาดะคราวนี้ไม่ใช่ฝีมือผมครับ ไลท์ตอบกลับว่า งั้นหรือครับงั้นแสดงว่าเมลโล เนียร์ตอบว่า ครับ ผมจะพูดตรงๆครับ คนที่ฝ่ายเราให้ไปเป็นผู้คุ้มกันของทาคาดะอยู่ยืนยันแล้วว่าเมลโลเป็นคนลักพาตัวไปครับ ต้องขออภัยเรื่องที่ให้ไปเป็นผู้คุ้มกันด้วยครับ

ไลท์ถามว่า เนียร์ถ้าเป็นคุณก็ติดต่อเมลโลได้ไม่ใช่เหรอ? เนียร์ตอบว่า เปล่า ป่วยการครับ มีวิธีติดต่อก็จริง แต่ในสภาพการณ์แบบนี้เมลโลไม่มีทางตอบรับแน่ เพราะว่ากำลังไล่ล่าคิระจากทาคาดะด้วยตัวคนเดียวนี่ครับ ไลท์ฟังแล้วก็ครุ่นคิดด้วยแววตาดุดันว่า **จากทาคาดะรึ** เนียร์บิดไมค์จนงอแล้วอธิบายต่อว่า บอกตามตรงว่าจนกว่าจะถึงสามวันให้หลังผมไม่อยากให้ก่อเรื่องวุ่นวายเลยนี่คือใจจริงของผมครับ





ไลท์ตอบโต้ในใจว่า **มาถึงขั้นนี้แล้วไม่อยากถูกทำให้วุ่นวายแบบนั้นสินะ?...พอนึกถึงแผนการของนายแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องทำแบบนี้รังแต่จะเป็นปัญหาหนักเท่านั้นฝ่ายเราก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันไม่สิ ยิ่งกว่าเนียร์เสียอีก** จากนั้นจึงตอบกลับว่า งั้นหรือครับ งั้นก็จะเชื่อถือคำพูดนั้นและเชื่อแล้วกันครับว่าคุณกับเมลโลไม่ได้ร่วมมือกันอยู่

มัตสึดะวิเคราะห์ว่า แหม ถ้าร่วมมือกันล่ะก็ คงไม่บอกเรื่องเมลโลสินะ เนียร์พูดต่อว่า L พวกผมจะตามหาที่อยู่ของทั้งสองคนอย่างเต็มกำลังครับ ไลท์สะกิดใจกับคำพูดนั้นแล้วตอบไปว่า ครับทางเราก็เหมือนกัน จากนั้นก็วิเคราะห์ในใจว่า **เราเตรียมการให้หัวหน้าผู้คุ้มกันรู้ที่อยู่ของทาคาดะอยู่แล้วก็จริงแต่เมลโลก็น่าจะจัดการเรื่องนั้นแล้ว ยังไงเราก็ไม่ควรปล่อยทิ้งเอาไว้**

ตอนนั้นเองที่มีสายเรียกเข้า ไลท์ชะงักกึกแล้วคิดอย่างร้อนรนว่า **ปลายสายไม่ปรากฏ!...หรือว่า!** เมื่อรับโทรศัพท์ ทาคาดะก็พูดขึ้นว่า ยางามิคุง ฉัน ไลท์ตกใจเมื่อพบว่าเป็นทาคาดะแล้วร้องเรียกว่า คุณทาคาดะ! ไลท์เอามือปิดส่วนที่ใช้กรอกเสียงพูดของโทรศัพท์แล้วหันไปบอกคนอื่นๆว่า ทุกคน ช่วยเงียบๆหน่อยนะครับ จากนั้นก็คิดคำนวณว่า **ในสถานการณ์แบบนี้ โทรมาหาเราโดยปลายสายไม่ปรากฏ แสดงว่าหนีจากเมลโลได้แล้วรึหรือไม่ก็ยังไงก็ตาม ตอนนี้ต้องรู้สภาพการณ์ของทาคาดะให้ได้**

ไลท์แสร้งกรอกเสียถามไปด้วยความร้อนใจว่า คุณทาคาดะ ปลอดภัยเหรอ!? ทาคาดะตอบว่า ...ตะตอนนี้หลบจากคนเฝ้าแล้วใช้โทรศัพท์มือถือที่ซ่อนเอาไว้ยะยางามิคุง ช่วยด้วย ไลท์ครุ่นคิดว่า **หลบจากคนเฝ้า? มีแค่เมลโลคนเดียวไม่ใช่เหรอ? ไม่สิ บางทีนี่อาจเป็นคำพูดที่ใช้คุยกับเราถ้าอย่างนั้นต้องทำได้แล้วแน่ ต้องยืนยันให้แน่ใจ** จากนั้นก็พูดไปว่า คุณทาคาดะ ทำใจดีๆไว้ ตอบคำถามของผมหน่อย ทาคาดะตอบกลับว่า ขะ เข้าใจแล้ว ไลท์จึงพูดว่า บอกชื่อ วันเกิด แล้วก็งานที่ทำมาที

ทาคาดะตอบทั้งที่ยังตัวสั่นงันงกว่า ทะทาคาดะ คิโยมิ เกิดวันที่ 12 กรกฎาคม ปีโชวะที่ 60งานที่ทำคือผ้ประกาศข่าวสถานี NHN ปัจจุบันออกรายการข่าว 3 ทุ่มในฐานะโฆษกของคิระอยู่ ไลท์ตอบกลับว่า ใช่แล้ว คุณเป็นโฆษกของคิระ จำได้รึเปล่าที่ผมเคยบอกว่าคุณอาจจะถูกหมายปองชีวิตและอาจจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น? ทาคาดะตอบว่า จ๊ะ ฉันจำได้ ไลท์ถามต่อว่า แล้วจำได้รึเปล่าว่าผมบอกว่าควรจะทำยังไงเวลาที่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น? ภาพเผยให้เห็นว่าทาคาดะกำดินสอและเศษกระดาษที่มีชื่อ มิฮาเอล คีฮ์ล เขียนอยู่เอาไว้ในมือที่ยังคงสั่นอยู่ ทาคาดะตอบว่า จำได้ฉันทำตามที่ยางามิคุงบอกทุกอย่างทำได้แล้ว





ไลท์สะกิดใจกับคำพูดนั้นพลางครุ่นคิดว่า **!...ทำได้แล้วหมดเรื่องแล้ว เมลโลถูกแต่ปัญหาอยู่ที่** ไลท์ถามต่อว่า คุณทาคาดะ เท่านั้นล่ะ ทำใจดีๆไว้ก็ไม่เป็นไรแล้ว งั้นก่อนอื่นบอกที่อยู่มา รู้รึเปล่าว่าที่นั่นที่ไหน? ทาคาดะตอบว่า ฉันไม่รู้ว่าที่ไหน ไลท์ถามย้ำว่า ไม่รู้ว่าที่ไหน? ทาคาดะตอบว่า ฉันถูกพามาไว้ในรถแล้วมีกุญแจล็อกจากข้างนอกข้างในมีมอเตอร์ไซค์แค่คันเดียว อ๊ะตอนขึ้นทางด่วนมาเห็นป้ายบอกทางไปนากาโนะครั้งหนึ่งจ๊ะ ตอนนี้เข้ามาในอาคารแห่งหนึ่ง มีหน้าต่างเล็กๆอยู่ตรงบริเวณขนของที่ฉันถูกขังอยู่ จากตรงนั้นเห็นแค่ว่าอยู่ในอาคาร ภาพเผยให้เห็นว่าอาคารหลังนั้นคือโบสถ์เก่าๆแห่งหนึ่ง

ไลท์ฟังแล้วก็ครุ่นคิดด้วยแววตาดุดันว่า **มอเตอร์ไซค์ถ้าดูจากเวลาและ นากาโนะ แล้วท่าทางจะอยู่ไม่ใกล้ ที่เหลือก็** จากนั้นก็ถามย้ำว่า แต่ว่าทำได้ตามที่ผมบอกทุกอย่างแล้ว ใช่มั้ย? ทาคาดะตอบว่า จ๊ะถึงแม้จะถึงกับถูกให้ถอดเสื้อผ้า แต่ก็ไม่ขัดขืนและทำตามที่ยางามิคุงบอกทุกอย่าง ให้คำนึงการเอาชีวิตรอดเป็นอันดับหนึ่งทำได้แล้ว เพราะงั้นพอหาโอกาสใช้โทรศัพท์ได้ ตอนนี้ก็เลยโทรมาตามที่บอก

ไลท์พูดขึ้นว่า ถ้าโทรศัพท์ได้ก็ตามรอยไปได้ นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน ทุกคนร่วมมือกันเพื่อเธออยู่ หลังจากนี้ไปจนกว่าจะมีคนไปช่วย เข้าใจนะว่าควรทำยังไง? ทาคาดะตอบด้วยสีหน้าตกใจกลัวว่า ฉันเข้าใจอยู่แล้ว อย่าเคลื่อนไหวบุ่มบ่ามและให้อดทนรอความช่วยเหลือตามที่บอก





ภาพเผยให้เห็นเมลโลนอนสิ้นใจอยู่คาพวงมาลัยรถ สร้อยกางเขนคล้องไว้กับพวงมาลัย ทาคาดะทบทวนเรื่องราวว่า **เรื่องที่ต้องทำจนกว่าจะมีคนมาช่วยเข้าใจอยู่แล้ว** จากนั้นจึงแสร้งพูดว่า อ๊ะคนเฝ้ากลับมาแล้วตัดสายแล้วนะ

ไลท์ยิ้มแล้วครุ่นคิดว่า **ใช่แล้ว แบบนั้นแหละดีใช้โทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นนั่นล่ะ** จากนั้นจึงแสร้งตอบกลับทาคาดะไปว่า เข้าใจแล้ว ถ้าเกิดใช้โทรศัพท์ได้อีกครั้งหรือแค่ดูท่าว่าจะเปิดโทรศัพท์ไว้ได้ก็เปิดไว้นะ ระหว่างที่เตรียมการตามรอยโทรศัพท์ เราจะมุ่งหน้าไปทางนากาโนะ ไลท์พิมพ์คอมพิวเตอร์ก่อนจะหันไปบอกคนอื่นๆว่า คุณไอซาว่า คุณอิเดะ ไปกันเถอะครับ ส่วนคุณมัตสึดะ ขอฝากทางนี้ด้วย มัตสึดะตอบอย่างขึงขังว่า เข้าใจแล้ว ทาคาดะครุ่นคิดว่า **ตามที่ยางามิคุงบอกถ้าเกิดว่าเกิดไม่สามารถเคลื่อนไหวได้หลายวันขึ้นมา ให้ทำการพิพากษาเตรียมเอาไว้ให้ได้มากที่สุด** พลางรีบกดโทรศัพท์ด้วยเนื้อตัวสั่นเทา

ณ สำนักอัยการ มิคามิกำลังฟังข่าวจากโทรทัศน์อยู่ รายงานข่าวกล่าวว่า ทีมผู้คุ้มกันและตำรวจกำลังร่วมมือกันสืบหาที่อยู่ มิคามิกดรับโทรศัพท์ ทาคาดะส่งเสียงจากปลายสายมาว่า นี่ฉันเองค่ะ มิคามิประหลาดใจ ร้องในใจว่า **! ทาคาดะ** ทาคาดะบอกข้อความว่า ให้ทำการพิพากษาให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ที่อยู่ของทางนี้คือ





มิคามิตอบรับว่า ครับ ครับ เข้าใจแล้วครับ พลางอ่านสถานการณ์ว่า **โทรมาได้แบบนี้แสดงว่าฆ่าคนร้ายลักพาตัวแล้วถ้าอย่างนั้นที่แน่ๆก็คืออยู่ในสภาพที่เคลื่อนไหวไม่ได้รึ** มิคามิตอบรับต่อไปว่า เข้าใจแล้วครับ งั้นเท่านี้ พลางครุ่นคิดว่า **ดูท่าทางวันที่ 28 เราจะสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ยังไงก็ต้องเขียนส่วนของสองวันก่อนอื่นก็ทำรายชื่อ** จากนั้นมิคามิก็บอกเลขาว่า นาคาจิมะคุง ผมจะไปสถานที่เกิดเหตุคดีตัวอย่างหน่อย ก่อนจะเดินออกนอกประตูไป นาคาจิมะตอบรับว่า ค่ะ

ตัดมาที่รถของกองสืบสวนตำรวจญี่ปุ่น ไลท์พูดว่า ทราบที่อยู่แล้วครับ รีบขึ้นทางด่วนไปทางคารุอิซาวะ ไอซาว่าร้องว่า คารุอิซาวะรึ ปัดโธ่ ใช้เวลา 30 นาทีเลยนะ ไลท์นั่งกอดอกอยู่เบาะหลังพลางครุ่นคิดว่า **ให้ตายสิทั้งไอซาว่าทั้งอิเดะนี่งี่เง่ากันเกินไปแล้ว ไปนั่งอยู่เบาะหน้ากันเองซะนี่ไม่มีอะไรท้าทายเลย** จากนั้นก็เร่งว่า ช่วยเร็วหน่อยครับ อีกฝ่ายคือเมลโล อาจจะถูกทำอะไรก็ได้ ไอซาว่าตอบรับว่า อืม ไลท์หมุนนาฬิกาเลื่อนถาดออกมาเพื่อหยิบเศษกระดาษจากเดธโน้ตที่เก็บเอาไว้พลางครุ่นคิดว่า **แต่ไม่นึกว่าจะต้องใช้เจ้านี่ที่เตรียมเผื่อไว้ทาคาดะคนเดียวไม่มีทางจัดการเรื่องทั้งหมดให้เรียบร้อยได้สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในตอนนี้คือฝ่ายเนียร์ได้ตัวทาคาดะและเศษกระดาษโน้ตที่มีชื่อของเมลโลเขียนอยู่ไปก่อน อีกอย่าง ในเมื่อมีสัญญากับเนียร์แล้ว ทาคาดะก็ไม่จำเป็นอีกแล้ว** ไลท์จรดปากกาลงไปบนเศษกระดาษ

เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ พนักงานดับเพลิงกำลังพยายามดับเพลิงที่กำลังเผาผลาญโบสถ์ที่ทาคาดะกับเมลโลอยู่ ลิดเนอร์มองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ได้แต่พูดในใจว่า **บะแบบนี้เมลโล**





ไอซาว่าเห็นเหตุการณ์ก็ร้องออกมาด้วยความตกใจว่า นี่มันอะไรกัน? ในขณะที่ไลท์ยิ้มเหี้ยมเกรียมอยู่ที่เบาะหลัง ภาพเผยให้เห็นข้อความบนเศษกระดาษโน้ต

ทาคาดะ คิโยมิ ฆ่าตัวตาย
วันที่ 26 มกราคม 2010 บ่าย 2 โมง 32 นาที
ฆ่าตัวตายโดยการเผาตัวเองรวมทั้งสิ่งที่เขียนเอาไว้และสิ่งของรอบตัว

คำโปรย: เมลโล ทาคาดะ ออกจากฉาก!!

จบตอน

เมลโลไม่อยู่แล้ว ที่หลงเหลืออยู่ก็คือเนียร์!! ตอนต่อไป เผชิญหน้า!!

=+=+=+=+=+=

ลิงค์โหลดแผนผังความสัมพันธ์ของตัวละครเสริมตอนที่ 98 ค่ะ
(ขอบคุณเอสที่ช่วยลบตัวหนังสือ+แต่งภาพให้ใส่คำแปลได้ง่ายๆ)

http://www.megaupload.com/?d=FNN92E0F

ใครโหลดไม่ได้ลองเปิดลิงค์ของคุณ SRP ในความเห็นที่ 10 นะคะ ถ้าเกิดเปิดไม่ได้อีก ก็ทิ้งอีเมล์ไว้ในบลอคนี้หรือเมล์มาหาเราก็ได้ค่ะ แล้วจะส่งไฟล์ไปให้ ใครมีแสกนภาษาญี่ปุ่นอยู่แล้วเห็นเราตกหล่นไม่ได้แปลตรงไหนไปก็บอกได้นะคะ

=+=+=+=+=+=

ความคิดเห็นต่อตอนที่ 99

ช็อคตั้งแต่เห็นสปอยเลอร์เนื้อเรื่องย่อกับรูปถ่ายจากกล้องบางส่วนแล้ว พยายามทำใจมาตั้งแต่ตอนนั้น แต่วันนั้นทั้งวันก็พูดอะไรไม่ออก

อยากระบายความรู้สึกต่อการตายของเมลโลหลายเรื่องแต่ความคิดไม่ค่อยแล่นเท่าไหร่ กะจะไม่คอมเมนท์อะไรตอนนี้เป็นการส่วนตัวแล้ว แต่ก็รู้สึกว่าน่าจะพูดอะไรบ้าง

เศร้าใจมากที่จะไม่ได้เห็นเมลโลมาโลดแล่นใน DN ในฐานะตัวละครที่ยังมีชีวิตอยู่อีกแล้ว บอกตรงๆว่าไม่อยากเห็นเมลโลพบจุดจบแบบนี้ ถึงจะเหมือนกับตายแลกชีวิตกับทาคาดะเพราะเท่ากับเมลโลเป็นตัวแปรให้ไลท์ฆ่าทาคาดะเพื่อปกปิดหลักฐานก็เถอะ แต่ในเมื่อทาคาดะไม่มีความจำเป็นกับไลท์แล้ว การตายแบบนี้ดูเปล่าประโยชน์จนน่าแค้นใจ แล้วยังต้องมาตายด้วยน้ำมือทาคาดะ น่าเจ็บใจมากๆ อย่างน้อยถ้าเมลโลจะตายก็อยากให้ตายโดยฝากผลงานให้โลกจารึกมากกว่านี้

ในฐานะคนที่คอยเฝ้ามองและลุ้นความสัมพันธ์ของเมลโลกับเนียร์มาตลอด การแข่งขันที่ลงเอยแบบนี้มันน่าเศร้าใจ แม้ว่าเราจะชอบเนียร์มากกว่า ความรู้สึกชอบเมลโลก็ไม่ได้ตามหลังเนียร์อะไรมากมาย ไม่อาจดีใจได้เลยว่าอย่างน้อยเนียร์ก็รอด เพราะรู้สึกตลอดเวลาว่าจะขาดคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ไปไม่ได้ อาจจะเพราะทั้งสองคนคือคนละครึ่งของ L เลยรู้สึกเคยชินกับการคงอยู่ของทั้งสองคนมาตั้งแต่เริ่มภาค 2

จากพันธะสัญญาว่าจะไปพบกันที่ปลายทางของเมลโลกับเนียร์ ทำให้นึกมาตลอดว่าคนใดคนหนึ่งคงไม่มาด่วนจากไปก่อนถึงเวลาปิดฉาก แม้ว่าเนื้อเรื่องดำเนินเข้าใกล้จุดไคลแมกซ์เต็มทีแล้วก็จริง แต่อดคิดไม่ได้ว่าการตายของเมลโลมันรวดเร็วเกินไปจนรับไม่ทัน เมลโลเพิ่งปรากฎตัวออกมาแค่สองตอนหลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน ก็มาด่วนจากไปเสียแล้ว

คิดเสมอว่าเส้นทางของทั้งคู่จะไปบรรจบกัน ณ จุดนั้น ไม่ว่าจะในฐานะคู่แข่งหรือคนที่เลือกใช้วิธีการต่างกันแต่กลับกลายเป็นว่าร่วมมือกันไปกลายๆโดยไม่ต้องยอมรับออกมาจากปาก เพราะคำพูดทิ้งท้ายที่เมลโลฝากไว้กับเนียร์ชวนให้มองในแง่บวก แม้เมลโลจะจากไปแล้วก็ตาม หากว่าฉากนั้นจะมีความสำคัญอะไรบ้าง ก็อยากให้อาจารย์กล่าวถึงมันอีกซักนิด มันควรจะมีความหมายยิ่งกว่านี้ ไม่งั้นก็ไม่ต่างอะไรกับคดีที่ปิดไม่ลง

อยากรู้เหมือนกันว่าตกลงเมลโลอยู่มาเพื่อให้เนียร์ได้รู้เรื่องกฎปลอมของเดธโน้ตเท่านั้นเองน่ะเหรอ? การต่อสู้ของเมลโลจบลงตั้งแต่ตอนที่ถูกไลท์ไล่ตอนจนต้องระเบิดตึกหนีตั้งแต่ตอนนั้นแล้วน่ะเหรอ? การที่เรื่องดำเนินมาให้เมลโลคอยซุ่มสังเกตการณ์ก่อนจะลงมือมาเป็นสิบตอนก็เพื่อจะนำพามาถึงจุดจบที่ไร้ความหมายแบบนี้น่ะเหรอ? จุดจบที่ยากจะคิดว่าส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่องหลักได้อย่างมีสาระสำคัญอย่างนี้น่ะเหรอ? ทำให้รู้สึกว่าการรอคอยให้เมลโลกลับมามีบทบาทอีกครั้งไม่มีความหมายอะไรเลย เมลโลผู้เต็มไปด้วยพฤติกรรมที่คาดเดาได้ยาก ออกมาสร้างความสั่นคลอนให้กับเรื่องนี้หลายต่อหลายครั้ง อยากให้เขามีวาระสุดท้ายในฐานะตัวละครที่มีความสลักสำคัญต่อเนื้อเรื่องมากกว่านี้ คิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าให้เลือกระหว่างเมลโลออกมาสร้างความปั่นป่วนโดยไม่มีผลกระทบมากมายต่อเนื้อเรื่องหลักแบบนี้กับทำให้แผนของเนียร์พังไปเลย เราจะเลือกอะไร คำตอบก็คือเราอยากเห็นกรณีหลังมากกว่าด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นผลกระทบเชิงบวกหรือเชิงลบ ความเป็นผู้สร้างผลกระทบอันยิ่งใหญ่ของเมลโลก็จะไม่เปลี่ยนแปลง จบชีวิตด้วยการคลอนแคลนทั้งฝ่ายไลท์และเนียร์ นั่นล่ะถึงจะสมกับเป็นเมลโล

รู้ทั้งรู้ว่าไม่สมควรจะรู้สึกแบบนี้ รู้ทั้งรู้ว่าเป็นสิทธิของผู้แต่ง รู้ทั้งรู้ว่าเหมือนจะเรียกร้องมากเกินไป แต่ในความรู้สึกเคารพรักอาจารย์โอบะ มันมีความโกรธปนเข้ามาบ้างเหมือนกัน อดคับแค้นใจไม่ได้ว่าทำไมชีวิตของเมลโลต้องลงเอยแบบนี้ อย่างน้อยถ้าตอนต่อๆไปจะกล่าวถึงความสำคัญของการตายของเมลโลอีกสักนิด นิดเดียวก็ยังดี คงจะช่วยปลอบประโลมจิตใจคนอ่านที่รักเมลโลได้บ้าง ให้รู้ว่าการตายของเขามีความหมายนะ แต่ไม่ว่ายังไง ถ้าไม่มีอาจารย์โอบะ Death Note ก็จะไม่ถือกำเนิดขึ้นเป็นตัวเป็นตนเหมือนทุกวันนี้ นี่เป็นเครื่องแสดงให้เห็นว่าผลงานของอาจารย์มีอิทธิพลต่อจิตใจมากเพียงใด ยังไงนี่ก็เป็นสิ่งที่อาจารย์ตัดสินใจแล้ว ได้แต่รอดูต่อไปว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกบ้าง

อย่างน้อยอาจารย์ก็ให้เมลโลตายในโบสถ์ เพลิงที่เผาผลาญร่างของเมลโลราวกับจะเป็นพิธีส่งวิญญาณของเขาแม้ว่าเขาจะยังมีเรื่องคั่งค้างในใจอยู่ก็ตาม

อีกเรื่อง เราไม่อยากเห็นคนทิ้ง Fandom นี้ไปเหมือนสมัยที่ L ตายเลย เห็นหลายเวบปิดตัวไปเพราะ L ตาย หลายคนเลิกอ่าน DN เพราะ L ตาย คราวนี้ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างเพราะเมลโลก็เป็นตัวละครที่มีคนชอบมากคนหนึ่ง ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบเดียวกันอีก เราคงเศร้ามาก

เศร้าแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมรับความเป็นไป

มันตอกย้ำความรู้สึกจริงๆว่า DN เป็นการ์ตูนที่มืดมนเหลือเกิน

พอ L จากไปก็ต้องมาเห็นเด็กจากบ้านแวมมี่ล้มตายไปทีละคน ทั้งเมลโลและแมตต์ ยิ่งคิดยิ่งน่าเศร้า ถ้าเกิดตอนจบเนียร์ตายไปอีกคน เราจะยังกลับมาอ่าน DN ได้อย่างสนุกสนานอีกมั้ยนะ? ไม่ใช่ว่าจะหมดรักเรื่องนี้ แต่อาจจะกลับมาอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นด้วยความรู้สึกหม่นหมองล่ะมั้ง

สุดท้ายนี้ก็ขอไว้อาลัยให้กับเมลโล ไม่ว่ายังไงเมลโลก็จะเป็นคนที่ยังไม่ตายในใจของเราเหมือนกับ L นั่นล่ะ ตราบใดที่คนยังจดจำเขาได้ เขาก็จะยังมีตัวตนอยู่ต่อไป ขอเชื่ออย่างนั้นต่อไปเถอะ

ขอฝากความหวังทั้งหมดไว้กับเนียร์ สิ่งหนึ่งที่เราพอจะทำได้เพื่อแสดงความรักต่อตัวละครเหล่านี้ได้ก็คือแปลต่อไปเท่านั้น

ป.ล. ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาคุยกันเช่นเคยค่ะ ช่วงนี้คงจะไม่ค่อยได้ตอบคอมเมนท์นะคะ เพราะมีเรื่องต้องทำเยอะแยะมากมายจริงๆ คิดว่าพ้นเดือนมีนาฯไปแล้วน่าจะดีขึ้นหรือมันจะเป็นจุดเริ่มต้นของความยุ่งเหยิงครั้งใหญ่อีกครั้งก็ยังไม่ค่อยแน่ใจเลยค่ะ


=+=+=+

Edit:นึกประเด็นเกี่ยวกับเรื่องอายุขัยของเมลโลออกอีกเรื่องค่ะ คือ ในตอนที่ 73 ป๋าโซอิจิโร่ได้เห็นอายุขัยของเมลโลด้วยดวงตายมทูต ตอนนั้นก็สะกิดใจแล้วว่าตัวเลขอายุขัยของเมลโลน้อยจนน่าตกใจเมื่อเทียบกับไลท์

ตัวเลขอายุขัยของเมลโลตามหน่วยยมโลก: 502209
ตัวเลขอายุขัยของไลท์ตามหน่วยยมโลก: 93312639 (ข้อมูลจากตอนที่ 5)

ต่างกันตั้งสองหลัก ตอนนั้นก็สะกิดใจอยู่แต่ด้วยความที่ไม่สามารถแปลงอายุในหน่วยยมโลกออกมาเป็นหน่วยโลกมนุษย์ได้ เลยยังไม่คิดอะไรมาก พอนึกถึงเรื่องนั้นแล้ว อาจารย์โอบะคงวางเรื่องให้เมลโลตายอีกไม่นานหลังจากนั้นแล้วถึงได้ใส่ตัวเลขอายุขัยเอาไว้แบบนั้น เห็นตัวเลขอายุขัยของไลท์เยอะแบบนั้นแล้ว เป็นไปได้สูงว่าไลท์จะเป็นฝ่ายชนะสินะคะ

ป.ล. เราฉุนเวลามีคนหาว่าอาจารย์โอบะเขียน Death Note ภาค 2 เพื่อโกยเงินจังเลยค่ะ เนื้อเรื่องไม่ถูกใจ ก็โบ้ยไปว่าอาจารย์เห็นแก่เงินซะแล้วเหรอ? =_=;;