2005/Sep/22


In Crisis and Rescue

โดย
Kurai
จากเรื่อง:
Death Note
ประเภท: Shounen-ai
ตัวละคร/คู่: Mello+Near
เรท: PG-13
Spoiler: ตอนที่ 79

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
++++++++++++++


นี่เป็นแผนกวาดล้าง SPK ของเมลโลรึเปล่า? หรือว่าระบบ SPK หละหลวมจนทำให้ที่ซ่อนของตัวเองรั่วไหลออกไปสู่คนสามัญทั่วไปกันแน่?

นั่นคือคำพูดของ L หมายเลขสองที่ส่งมาตามสายท่ามกลางภาวะจวนตัวของหน่วย SPK

เจ้าหมอนี่ทำมาเป็นพูดหน้าตาย เนียร์คิดพลางกำยานอวกาศของเล่นในมือแน่นเข้า การแสดงอันน่าชิงชังของ L หมายเลขสอง หรือก็คือคนที่เขามั่นใจแล้วว่าคือคิระ สร้างความหงุดหงิดใจให้กับเด็กหนุ่มมากจนทำให้เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่เขาปล่อยให้อารมณ์โกรธปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่โดยมากแล้วจะไม่แสดงความรู้สึกให้เห็น

เสียงเอะอะมะเทิ่งและเสียงโลหะกระทบกันยังคงดังสนั่นครึกโครมจากภายนอกให้ได้ยินเข้ามาถึงข้างในอย่างไม่หยุดหย่อน ดีว่ากระจกและประตูของอาคารได้มีการสั่งทำให้มีความทนทานเป็นพิเศษจึงยังคงสามารถต้านทานการจู่โจมจากผู้คนข้างนอกได้เนิ่นนานกว่ากระจกและประตูธรรมดาทั่วไป ทว่า ท้ายที่สุดแล้วมันจะพังทลายลงสิ้นเมื่อใดก็ขึ้นกับเวลาเท่านั้น

ภายนอกนั่นมีฝูงชนผู้ศรัทธาและสนับสนุนคิระอยู่เป็นแน่ สมาชิกของ SPK ต่างพากันละล้าละลัง ไม่อาจตัดสินใจอย่างเร่งด่วนได้ว่าจะหาทางหนีทีไล่อย่างไรต่อไป ขณะเดียวกัน L หมายเลขสองก็ยังคงถามเน้นย้ำราวกับจะจี้ให้จนมุม ว่ายังไงครับ เนียร์?

ตอนนี้คงยังตอบอะไรไม่ได้หรอกครับ ผมต้องขอตัวไปแก้ไขสถานการณ์ก่อน เนียร์ตอบกลับไปแล้วตัดสาย L หมายเลขสองโดยไม่เสียเวลาเอ่ยคำลาตามมารยาท เด็กหนุ่มขมวดคิ้วน้อยๆ ความเจ็บใจที่พลาดท่าเสียทีประดังเข้ามาในห้วงความรู้สึก แต่เขารู้ดีว่าเวลานี้สิ่งที่จำเป็นต้องทำคือการสงบจิตใจแล้วให้สมองคิดหาทางออก

เสียงอึกทึกครึกโครมเบื้องหลังประตูไม่กี่ชั้นที่ขวางกั้นผู้ไล่ล่าและผู้ที่กำลังจะตกเป็นเหยื่อเป็นหนึ่งในบรรดาสิ่งที่หนุ่มน้อยเกลียดชัง เขาชอบครุ่นคิดวิเคราะห์เรื่องราวต่างๆอย่างเงียบสงบมากกว่าเพราะสามารถรวบรวมสมาธิได้ดี ในเวลาเช่นนี้เองที่ยิ่งทำให้รู้สึกได้ว่าความสงบสุขมีคุณค่า

พวกผู้ใต้บังคับบัญชาเองก็ปรึกษากันอย่างร้อนรนขณะที่เนียร์ยังคงคิดหาหนทางที่ดีที่สุดต่อไป

ตัวเลือกมีไม่มากแต่วิธีการไหนจึงจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดก็เท่านั้น

กำลังวิกฤติอยู่เลยนะ เนียร์ เสียงคุ้นหูดังขึ้นขัดกระแสความคิดจากเบื้องหลัง

เมลโล เนียร์รู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องหันไปมอง แล้วพึมพำถามขึ้น เข้ามาได้ยังไง?

ก็ใช้เส้นทางลับใต้ดินที่ทีมของนายสร้างเอาไว้น่ะสิ คงไม่ต้องให้บอกหรอกนะว่าชั้นรู้มาได้ยังไง

วิธีการที่เมลโลได้ข้อมูลข่าวสารภายในของหน่วยสืบสวนพิเศษ SPK มาได้อย่างไรนั้น เนียร์ย่อมคาดได้โดยไม่ยากเย็นเลย นั่นเป็นเพราะสายลับของเมลโลยังคงเป็นส่วนหนึ่งของกองสืบสวนนั่นเองจนกระทั่งเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน แสดงว่ารหัสผ่านของประตูกลที่เชื่อมโยงทางลับใต้ดินกับทางระบายน้ำล่วงรู้ไปถึงเมลโลแล้ว ข้อมูลใหม่นี้ทำให้เนียร์มั่นใจมากขึ้นว่าอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการจะฆ่าเขาจริงๆ เพราะถ้าจะลงมือ ที่ผ่านมาก็มีโอกาสหลายต่อหลายครั้งแล้ว แม้จะยังมีปัจจัยแย้งที่ว่าเมลโลอาจไม่อยากเสี่ยงต้องปะทะกับสมาชิกผู้คร่ำหวอดของหน่วยสืบสวนพิเศษและเห็นว่าการปล่อยให้เขามีชีวิตรอดอยู่ต่อไปจะเป็นประโยชน์ในการรับทอดข้อมูลมากกว่าก็ตาม

พอชั้นเห็นคนพากันเดินขบวนมุ่งมาทางนี้ ชั้นเลยรีบมาที่นี่ก่อนที่พวกนั้นจะเห็นว่าเส้นทางลับของหน่วย SPK เชื่อมต่อกับปากท่อระบายน้ำข้างนอกนั่น อาศัยช่วงที่เฮลิคอปเตอร์มัวสนใจแต่จะถ่ายทอดภาพตึกนั่นแหละ เมลโลอธิบายต่อ ไม่นึกว่าเหยื่อจะติดเบ็ด

นี่เมลโลจงใจให้เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก?

เด็กหนุ่มผู้มาเยือนสังเกตเห็นอาการชะงักกึกเล็กน้อยจากแผ่นหลังของอีกฝ่าย ก็แค่อยากรู้ว่าถ้า L หมายเลขสองรู้ว่ากองบัญชาการของ SPK อยู่ที่นี่แล้วจะมีการเคลื่อนไหวยังไงเท่านั้นแหละ ไม่นึกว่ามันจะเล่นเคลื่อนไหวซะโฉ่งฉ่างขนาดนี้หรอก ถึงชั้นจะคิดว่ามันก็มีความเป็นไปได้อยู่บ้างก็เถอะ ยังไงก็เหอะ แบบนี้ยิ่งมั่นใจเต็มร้อยได้แล้วสิว่า L หมายเลขสองคือคิระ

คงเห็นเป็นอย่างอื่นลำบากแล้วล่ะครับ เนียร์ทอดสายตามองไปยังฐานทัพอวกาศของเล่นเบื้องหน้าแล้วช้อนสายตามองโมงิผู้กำลังนั่งนิ่งอึ้งกับสถานการณ์ที่แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนตามไม่ทัน แบบนี้แล้ว ยังจะยืนยันอยู่มั้ยครับว่า L ไม่ใช่คิระ?

ผมไม่แน่ใจ โมงิปริปากพูดไม่เต็มเสียงเป็นคำแรกหลังจากนิ่งเงียบมาตลอดระยะเวลาสามวันเต็ม โทรศัพท์ของชายหนุ่มถูกพวกเลสเตอร์ยึดเอาไว้แล้วซึ่งหมายความว่าไลท์และเพื่อนพ้องของเขาไม่สามารถรับฟังบทสนทนาที่เกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ได้ และตัวเขาเองก็ถูกควบคุมเอาไว้อย่างเข้มงวดเพื่อความปลอดภัย ในสถานการณ์เช่นนี้ จะให้ยึดมั่นกับความคิดที่ว่าไลท์ไม่ใช่คิระนั้นมันยากยิ่งเหลือเกินแล้ว ความเหมาะเจาะของหลักฐานที่เผยให้เห็นเบื้องหน้าทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธความเป็นไปได้ที่เคยปฏิเสธมาตลอดได้อีกต่อไป ในเมื่อเมลโลไม่ได้เป็นคนลงมือปล่อยข่าวที่ตั้งของ SPK ให้รั่วไหลออกไป จะมีใครอื่นอีกที่สามารถล่วงรู้ความลับสุดยอดเช่นนี้ได้นอกจากพวกไลท์ แต่ไอซาว่า อิเดะ และมัตสึดะนั้นไม่รู้เรื่องนี้และคงจะเชื่อคำพูดชักจูงของไลท์ต่อไป

งั้นคุณโมงิพอจะบอกพวกผมได้หรือยังครับว่าเคยมีใครในกองสืบสวนที่ L สงสัยว่าเป็นคิระบ้างมั้ย? เนียร์ถามคำถามก่อนหน้านี้ซ้ำอีกครั้ง

โมงิกำมือแน่น มโนธรรมของตนในฐานะผู้พิทักษ์สันติราษฎร์และความสำนึกบุญคุณที่ติดค้างโซอิจิโร่เหลือคณานับตลอดชีวิตของการเป็นตำรวจขัดแย้งกันเองอยู่ภายใน โซอิจิโร่จากโลกนี้ไปโดยเชื่อว่าลูกชายของตนเป็นผู้บริสุทธิ์ ชายหนุ่มไม่อยากหักหลังความเชื่อนั้นเลย แต่ว่า

ผมคงตอบได้แค่ว่า มี เท่านั้นครับ โมงิตัดสินใจพูดขึ้นในที่สุด แต่ไม่ว่ายังไงผมก็บอกไม่ได้ว่าใครโปรดเข้าใจด้วย

เอาเถอะครับ เท่านั้นก็พอแล้ว เด็กหนุ่มผมเงินตัดสินใจไม่ซักไซ้ไปมากกว่านี้

กึง! กึง!

ประตูนั่นคงจะทนรับแรงปะทะได้อีกอย่างดีก็หนึ่งหรือสองชั่วโมงเท่านั้น เนียร์มองไปที่ประตู ท่าทางเหมือนไม่ยินดียินร้ายมากนัก ผู้การเลสเตอร์ เจอวานนี ริดเนอร์ มีไอเดียอะไรบ้างมั้ยครับ? เราควรจะใช้เฮลิคอปเตอร์ หรือว่าทางลับใต้ดิน หรือมีวิธีอื่นอะไรอีก?

ไม่ว่าจะในสถานการณ์ไหน เราก็ถูกสั่งห้ามไม่ให้ใช้เฮลิคอปเตอร์ เพราะถ้าล่วงรู้ถึงคิระขึ้นมา จะเป็นปัญหาว่ารัฐบาลยังให้ความช่วยเหลือหน่วย SPK อยู่ โดยเฉพาะในกรณีของเหตุการณ์ที่เป็นเรื่องราวใหญ่โตแบบนี้ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงว่าคิระจะเป็นคนอยู่เบื้องหลังเองด้วย คิระต้องกำลังจับตามองอยู่แน่นอน เราแค่พอจะปรึกษาขอความช่วยเหลือจากรองประธานาธิบดีในกรณีที่ไม่โจ่งแจ้งเท่านั้น เจอวานนีตอบ เหงื่อพราวบนใบหน้า เขาไม่เข้าใจเลยว่าผู้บังคับบัญชาของเขายังคงดูใจเย็นอยู่ได้อย่างไร ทั้งที่ผู้ใหญ่อย่างพวกเขากลัดกลุ้มแทบบ้าอยู่อย่างนี้

เลสเตอร์เสริมต่อว่า คงเหลือแต่ต้องใช้ทางลับใต้ดินอย่างเดียวนั่นล่ะ แต่มันก็ใช่ว่าจะไม่มีปัญหาเลยเสียทีเดียว แน่นอนว่าการใช้อาคารนี้เป็นฐานของพวกเราจำเป็นต้องปกปิดเป็นความลับสุดยอด เราเลือกใช้ตึกกลางใจเมืองแบบนี้เพราะเหตุผลสองประการ คือ ตบตาคนภายนอกเพราะคงไม่มีใครคาดคิดว่ากองสืบสวนลับพิเศษจะมาปฏิบัติการอยู่ใจกลางเมืองนิวยอร์ก อีกเรื่องเพราะสะดวกในเรื่องเครื่องมืออุปกรณ์และการติดต่อสื่อสารกับรัฐบาลกลางและหน่วยงานพิเศษอื่นๆ ด้วยความที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง การสร้างเส้นทางลับใต้ดินเพื่อไว้ใช้ในภาวะฉุกเฉินเลยมีข้อจำกัดหลายอย่างเพราะติดทางระบายน้ำและเส้นทางรถไฟใต้ดิน เรื่อง SPK ยิ่งมีคนนอกรู้เรื่องน้อยมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เราเลยไม่สามารถขอความร่วมมือจากฝ่ายวางผังเมืองได้ ถ้าจู่ๆมีกำแพงที่ไม่เคยมีมาก่อนปรากฏขึ้นมาปิดกั้นทางระบายน้ำก็จะทำให้ถูกสงสัยและสอบถามไล่เรียงเอาได้ง่ายๆ สุดท้ายเราเลยตกลงใจขุดเจาะทางใต้ดินแล้วสร้างประตูลับติดกับผนังหินสุดทางระบายน้ำใต้ดิน แต่นั่นก็ทำให้เส้นทางลับของเราทอดออกไปไม่ได้ไกลนัก ออกไปถึงได้แค่ท่อบริเวณใกล้เคียงกับตึกนี้เท่านั้น

เมลโล พอจะกะประมาณจำนวนคนคร่าวๆได้มั้ยครับ? หลังจากฟังความคิดเห็นของชายทั้งสองแล้ว เนียร์จึงหันไปถามข้อมูลประกอบการพิจารณาจากเมลโล

จากที่เห็น คร่าวๆก็หลายร้อยคน

เมลโลหลบเข้ามาในท่อระบายน้ำตั้งแต่เห็นการเคลื่อนไหวของฝูงชนเพราะงั้นคงบอกไม่ได้ฝูงชนโอบล้อมอาคารแห่งนี้ไว้เป็นบริเวณโดยรอบแค่ไหน แต่เพื่อความไม่ประมาท เราต้องคิดถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเอาไว้ก่อนว่าทางออกทุกทางรอบด้านถูกปิดกั้นไว้หมดแล้ว ทางลับใต้ดินยังมีความเสี่ยงสูง แต่เราเหลือแค่วิธีนี้เท่านั้น

ชั้นมีไอเดียที่จะช่วยถ้าใช้ตามคำพูดของเนียร์ก็ลดความเสี่ยงลงได้

สิ้นคำพูดนั้น สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เมลโลเป็นตาเดียว

หมายความว่ายังไงครับ เมลโล? เนียร์ถามขึ้น


เหยื่อล่อไงล่ะ

เหยื่อล่อ?

อย่างที่ว่า วิธีเดียวที่จะหนีได้คือใช้ทางลับใต้ดิน ปัญหาอยู่ที่ว่าถ้าทุกคนพากันหนีไปหมด มีสิทธิ์ว่าแผนการจะล่มสูง เพราะถ้าเจ้าพวกนั้นเข้ามาแล้วไม่เจอใคร รับรองว่าต้องค้นหาพวกเราเป็นบริเวณกว้าง เรียกว่าทุกหย่อมหญ้าที่สามารถเข้าถึงได้ จะทำให้เราเคลื่อนไหวได้ลำบาก ในทางกลับกัน ถ้าพวกมันเข้ามาเจอคนจำนวนหนึ่งหลงเหลืออยู่ในนี้ซึ่งเจ้าคนบ้าคลั่งพวกนั้นจะใช้ระบายอารมณ์ได้แล้วล่ะก็ พวกนั้นก็จะพอใจและหยุดอยู่แค่ที่นี่โดยไม่ทันคิดว่าอาจมีใครในหมู่พวกนายที่หนีรอดไปได้ หรือต่อให้มีใครเกิดจะฉุกคิดขึ้นมา ­กว่าพวกนั้นจะระบายอารมณ์จนสาสมใจเสร็จสิ้น ก็ถ่วงเวลาเอาไว้ได้มากพอให้หนีไปได้แล้ว ขึ้นอยู่กับความอึดของเหยื่อล่อด้วย ดีว่าที่นี่มีเครื่องมืออุปกรณ์เยอะแยะพอจะให้พวกนั้นพังกันสนุกได้สักพักหนึ่งล่ะ ขณะเดียวกัน เมื่อพวกนั้นเฮโลกันเข้ามาในนี้ เราจะสามารถอาศัยจังหวะชุลมุนที่ไม่มีใครสนใจอะไรนอกจากบุกบ่าเข้ามาในตึกนี้เล็ดรอดออกไปทางฝาท่อระบายน้ำที่เชื่อมต่อกับถนนข้างบนได้ง่าย อีกอย่าง รูปลักษณ์ของเนียร์หลอกตาคนได้ง่าย ส่วนใหญ่คงไม่มีใครคิดว่าเด็กวัยรุ่นจะมาเป็นส่วนหนึ่งของทีม SPK หรอก

เสียงอืมออดังขึ้นน้อยๆ แม้จะเป็นแผนการที่ออกจะน่าตกใจ แต่ก็ดูจะมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าแผนการของเมลโลไม่เลวเลยทีเดียว

เมลโลวิธีการนั้นมัน เนียร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจนัก

ใช่ ต้องมีคนเสียสละไงล่ะ

เราจะทิ้งให้คนที่เหลืออยู่ถูกรุมประชาทัณฑ์อย่างนั้นน่ะเหรอ?

ก็ดีกว่าตายกันหมดไม่ใช่รึไง? เมลโลยักไหล่แล้วหันหน้ามาทางพวกเลสเตอร์ พวกนายจะว่าไงล่ะ? หน้าที่อย่างหนึ่งของลูกน้องคือปกป้องให้ผู้บังคับบัญชารอดไม่ใช่เรอะ

เลสเตอร์ ฮาล และสเตฟานหันมามองหน้ากันด้วยสีหน้ากังวล แต่แล้วก็ทำหน้าเหมือนตัดสินใจได้

เวลาไม่คอยท่าแล้ว จะเอาไงก็ว่ามา! เมลโลเร่งเร้าด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด เสียงโครมครามดังสนั่นภายนอกราวกับจะตอกย้ำความเร่งด่วนและเข้าตาจนของคนทั้งหมดในที่แห่งนี้

ถ้ามีใครสักคนที่ควรจะรอดออกไปจากที่นี่ล่ะก็ คนแรกก็ควรจะเป็นเนียร์ เลสเตอร์พูดขึ้น ฮาลและสเตฟานพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเลสเตอร์

ชั้นเห็นด้วย เพราะในหมู่พวกเรา เนียร์เป็นคนที่มีศักยภาพมากที่สุดในการจับกุมคิระ ฮาลพูดพลางยิ้มน้อยๆ

เราตกลงใจตั้งแต่ตอนที่เนียร์บอกให้คนที่กลัวถอนตัวเสียแต่ตอนที่จะมีการติดต่อมาจากเมลโลแล้วว่าต้องให้ถึงที่สุด สตเฟานพูดขึ้นอย่างมาดมั่น

ก็เราตัดสินใจว่าจะร่วมหัวจมท้ายด้วยกันแล้ว อะไรที่แต่ละคนทำได้ก็ควรจะทำ ฮาลเสริมอีกครั้ง

เหอะ มีลูกน้องดีนี่นาย เมลโลเอ่ยชมขึ้นด้วยความสัตย์จริง เด็กหนุ่มอดนึกถึงลูกน้องเก่าๆในแก๊งไม่ได้ มีอยู่ไม่น้อยทีเดียวที่หน่วยก้านดีและมีความจงรักภักดี

ผู้การเลสเตอร์เจอวานนีริดเนอร์ เนียร์รำพึงชื่อของทุกคนออกมา ความรู้สึกตื้นตันรื้นขึ้นมาในใจ เขายังจำได้ถึงตอนที่เคยแกล้งพูดพวกเลสเตอร์คงไม่ได้ถูกประเมินความสามารถไว้สูงโดยไม่มีเหตุผลเพื่อกระตุ้นให้ผู้ใต้บังคับบัญชาฮึดสู้ขึ้นมาและตอนที่เคยทอดอาลัยว่าให้คนที่กลัวถอนตัวออกไปจากทีมเสียแต่ตอนนั้น ไม่นึกเลยว่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่เขาเคยนึกกลุ้มใจอยู่ลึกๆว่าแม้จะมีความสามารถสูงแต่ใจไม่ค่อยสู้นักจะแสดงความกล้าหาญจะสละชีวิตของตัวเองออกมาให้เห็นได้ถึงเพียงนี้

ผมจะรับผิดชอบด้วยการช่วยอยู่ทางนี้ด้วยคน โมงิแทรกขึ้น

แต่คุณโมงิคุณจะเป็นพยานคนสำคัญ เนียร์แย้ง

ถึงผมจะรอดออกไป ถ้าคิระรู้ ผมก็คงถูกคิระฆ่าปิดปากอยู่ดี

แต่

เพล้ง!!

ไม่ทันที่เนียร์จะสามารถจบประโยคได้ เสียงกระจกบางบานแตกก็ดังก้องขึ้นให้ได้ยิน ระเบิดขวดที่ถูกปาเข้ามาตามรอยแตกนั้นปะทุออกดังสนั่นหวั่นไหวบนชั้นลอยของตึก ควันจากระเบิดพวยพุ่งออกมาและฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

เลสเตอร์รีบร้องขึ้นว่า รีบหนีเร็วเข้า เนียร์

มัวอืดอาดอะไรอยู่เล่า รีบไปเร็วเข้าเซ่!! เมลโลคว้ามือของเนียร์ที่นั่งไอสำลักควันระเบิดอยู่ ฉุดให้ลุกขึ้นแล้วลากออกวิ่งทันที

มะเมลโล เดี๋ยว เนียร์จำต้องเดินไปตามแรงลากของเมลโลฝ่ากลุ่มควันออกไปทั้งที่ยังหายใจไม่ค่อยออกอยู่อย่างนั้น

เมลโล ฝากเนียร์ด้วยนะ เสียงสำทับของเลสเตอร์ดังไล่หลังมาให้ได้ยิน

ทั้งสองวิ่งลงบันไดที่ทอดยาวไปสู่ทางลับใต้ดินไม่เท่าไหร่ เสียงประตูพังทลายและอื้ออึงของผู้คนที่บุกเข้ามาในกองสืบสวน เนียร์บีบมือแข็งแรงที่จับกุมมือเย็นเยียบของเขาไว้มั่นแน่นขึ้นด้วยความรู้สึกหม่นหมองในใจ


++++++++++++++


เฮ้อ เอายังไงดีล่ะทีนี้? ฮาลรำพึงออกมาลอยๆขณะมองดูประตูที่กำลังจะพังทลายลงได้ทุกขณะ

เลสเตอร์มองปืนในมือ จริงๆแค่เหนี่ยวไกใส่ตัวเองก็คงจะไปสบายกว่าล่ะนะ แต่ยังไงก็ไม่ได้หรอก เราต้องหน่วงเวลาให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ตราบใดที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่ พวกฝูงชนนี่ก็คงยังเอาพวกเราไว้เป็นเครื่องระบายอารมณ์ได้หนำใจอยู่หรอก

แสดงสปิริตของ FBI ให้เห็นหน่อยเป็นไง? เจอวานนีเรียกขวัญและกำลังใจของเพื่อนพ้อง

ภารกิจสุดท้ายแล้วนี่นะ มาดูกันซิว่าใครจะอึดกว่ากันดีมั้ย? ฮาลเสนอไอเดีย

ตำรวจญี่ปุ่นอย่างผมก็ไม่ยอมแพ้พวก FBI หรอก แม้แต่โมงิก็พูดขึ้นอย่างมีกำลังใจที่เข้มแข็งทั้งที่ปกติแล้วเป็นคนไม่ค่อยพูดค่อยจาเท่าใดนัก

ทั้งสี่คนมองหน้ากัน พากันยิ้มน้อยๆที่มุมปาก แล้วยืนหันหน้ามุ่งไปยังประตูใหญ่ของกองบัญชาการที่พังทลายลง เงาทะมึนของฝูงชนท่ามกลางควันระเบิดปรากฏให้เห็นสู่สายตา แล้วผู้คนที่ถืออาวุธพร้อมมือก็พากันทะลักทะลายเข้ามาข้างในอย่างรวดเร็ว


++++++++++++++


เมลโลดันเด็กหนุ่มชุดขาวให้ออกพ้นประตูลับที่เชื่อมทางลับใต้ดินของ SPK กับทางระบายน้ำ จากนั้นก็หันไปใส่รหัสประตูลับให้มันปิดสนิทลงแล้วออกวิ่งนำหน้าอย่างรวดเร็ว

อ๊ะ!! วิ่งไปได้สักพักหนึ่ง เนียร์ล้มคะมำลงกับพื้นเมื่อไม่สามารถเร่งความเร็วตามอีกฝ่ายได้ทัน แต่ไหนแต่ไรมาเด็กหนุ่มถนัดเชิงบุ๋นและไร้ความสามารถในเชิงบู๊อยู่แล้ว อีกทั้งยังมักนั่งอยู่นิ่งๆและแทบไม่ได้ออกกำลังมานานตั้งแต่จำความได้ เมื่อต้องมาวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเช่นนี้ จึงออกจะฝืนกำลังตัวเองอยู่มาก

โธ่เอ๊ย นายนี่งุ่มงามเสียจริง!! เมลโลหันหลังเดินกลับมาแล้วฉุดเด็กหนุ่มผู้ทรุดกองอยู่กับพื้นให้ลุกขึ้นโดยไม่ใส่ใจว่าอีกฝ่ายหอบหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อยเพียงใด

ข้างเนียร์เองก็เข้าใจสถานการณ์เป็นอย่างดีจึงไม่ปริปากบ่นแต่ประการใด ได้แต่พยายามเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเท่าที่สามารถทำได้

ในที่สุดทั้งสองก็มาจนถึงสุดทาง เมลโลปีนบันไดขึ้นไปขันน็อตฝาท่อออกแล้วแง้มเปิดมันออกอย่างระแวดระวัง ไม่มีเสียงฝีเท้าในระยะอันใกล้หากแต่เสียงเฮโลยังคงดังแว่วมาให้ได้ยินจากไกลๆ ย่านที่เด็กหนุ่มโผล่พ้นท่อขึ้นมาห่างออกมาจากกองบัญชาการของ SPK สองช่วงถนน เมลโลสอดส่องสายตาให้แน่ใจว่าบริเวณนี้ไม่มีผู้มีทีท่าว่าเป็นสาวกของคิระอยู่ อย่าว่าแต่สาวกของคิระกระนั้นเลย ยามนี้รอบด้านเงียบเชียบไร้วี่แววของผู้คน ประชาชนในละแวกนี้คงจะหวาดกลัวและหมกตัวอยู่แต่ในบ้านกระมัง ไม่เห็นเฮลิคอปเตอร์อยู่บนน่านฟ้าบริเวณนี้ คงกำลังง่วนถ่ายทอดตึกกองบัญชาการของ SPK อยู่

เมลโลกระโดดแผล็วขึ้นมาจากท่อแล้วดึงเนียร์ขึ้นมาด้วย จากนั้นก็พาผู้ร่วมทางลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยราวกับชำนิชาญทางแถบนี้เป็นอย่างดี


++++++++++++++


เมื่อเร่งรุดมาจนถึงตรอกแห่งหนึ่งซึ่งมีระยะห่างจากกองบัญชาการ SPK ในขั้นที่เรียกว่าปลอดภัยแล้ว เมลโลก็ปล่อยมือที่เกาะกุมมือของอีกฝ่ายเอาไว้ ร่างสูงชะลูดยืนพิงกำแพงอิฐสีแดงผุพังเบื้องหลังแล้วหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า แม้ว่าการโลดโผนโจนทะยานในแวดวงมาเฟียจะส่งผลดีให้เขามีกำลังกายเหลือเฟือมิเช่นนั้นจะอยู่รอดได้ยากยิ่งก็ตาม แต่การวิ่งเต็มสปีดระยะไกลเช่นนี้ก็กินกำลังเขาไปมากพอดู

ส่วนเนียร์นั้นทรุดลงไปคุกเข่าลงกับพื้นทันทีที่เมลโลปล่อยมือออก มือทั้งสองข้างยันพื้นเอาไว้ขณะที่เจ้าตัวหอบหายใจอย่างหนักหน่วงยิ่งกว่าจนตัวโยนราวกับว่ามีอากาศเท่าไรก็ไม่เพียงพอ สักพักหนึ่งเด็กหนุ่มก็ลุกขึ้นมานั่งพิงกำแพงแล้วซบหน้าลงกับเข่าที่ชันขึ้น อาการหอบหายใจเริ่มเบาบางลงไปแล้วแต่จังหวะการหายใจก็ยังไม่กลับมาเป็นปกติ

เมลโลสังเกตเห็นได้ว่ามีรอยเปรอะเปื้อนเสื้อและกางเกงสีขาวรุ่มร่ามของอีกฝ่ายเป็นแนวยาว สภาพของเด็กหนุ่มเบื้องหน้าเหมือนกับเด็กไม่ประสาที่หนีออกจากบ้านยังไงยังงั้น อีกชั่วครู่หนึ่ง จังหวะการหายใจของเนียร์ก็กลับเข้าสู่ระดับปกติ แต่สายตาคู่นั้นยังคงจับจ้องนิ่งงันไปที่พื้น ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากของเนียร์ รอบด้านตกอยู่ในความเงียบงัน และเมลโลก็พอจะมองออกว่าคู่แข่งของเขารู้สึกอย่างไรอยู่ เขาเดินเข้าไปทรุดนั่งลงข้างๆเด็กหนุ่มผู้นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา

พวกนั้นก็เป็นแค่เครื่องมือในการแก้ปริศนาของนายเหมือนๆกับชั้นไม่ใช่เรอะ? จะกลุ้มอกกลุ้มใจอะไรนักหนา ก็แค่ตัวหมากเอาไว้ใช้แล้วทิ้ง เหมือนๆกับที่ชั้นใช้ประโยชน์จากพวกมาเฟียนั่นแหละ

คำพูดของเขาเข้าหูเนียร์บ้างหรือไม่ เมลโลไม่อาจรู้ได้ เพราะเนียร์ยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับเขยื้อนอยู่อย่างนั้น

เอ้า เวลาคนเขาพูดด้วยนะ หัดสบตากับคนเขาซะมั่ง มือของเมลโลเอื้อมไปจับคางของเนียร์ให้หันขึ้นมาทางเขา เด็กหนุ่มสังเกตเห็นได้ถึงแววตาหวาดหวั่นและหมองเศร้าในนัยน์ตากลมโตคู่นั้นจนเขารู้สึกโอนอ่อนลง เขายอมรับว่าการที่เนียร์ดูเป็นกังวลถึงสมาชิกหน่วย SPK ที่ต้องอยู่ต้านรับเหล่าผู้ศรัทธาในตัวคิระทั้งที่ดูเหมือนจะไม่ยินดียินร้ายในการใช้เขาเป็นเครื่องมือในการไขปริศนาในการสืบสวนนั้นทำให้เขารู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว นั่นอาจเป็นสาเหตุใหญ่ที่ส่งผลให้เขารู้สึกหงุดหงิดเมื่อได้เห็นท่าทีซึมเศร้าไม่มีกะจิตกะใจของเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า

เมลโลบีบไหล่ทั้งสองข้างของเนียร์เอาไว้แน่นหมายจะช่วยเรียกความกำลังใจของอีกฝ่ายกลับคืนมา ชั้นไม่ได้ช่วยนายให้ออกมานั่งเหม่อไม่เป็นผู้เป็นคนแบบนี้นะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว จะมามัวนั่งคิดให้มันได้อะไรขึ้นมา?

เนียร์เป็นคนฉลาดไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเมลโล เรื่องเพียงแค่นั้นทำไมเขาจะไม่เข้าใจ ทว่าสำหรับเนียร์แล้ว ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สติปัญญาเป็นพลังขับเคลื่อนให้กองบัญชาการดำเนินการต่อไปได้ กล่าวได้ว่าหากปราศจากการวิเคาะห์และสันนิษฐานของเนียร์ กองสืบสวนก็ไม่อาจดำรงอยู่ได้อย่างมีประสิทธิผล อย่างไรเสีย พื้นฐานของหน่วย SPK ก็มาจากข้อมูลเกี่ยวกับคิระที่เนียร์เพียรสะสมและวิเคราะห์มาตลอดสี่ปี สิ่งที่จะอำนวยความสะดวกในการสืบสวน ขอเพียงเด็กหนุ่มร้องขอเท่านั้น ไม่ช้าก็มาถึงที่ สิ่งที่เขาจำเป็นต้องทำก็คือคิดและพูดออกมา นับจากวันที่ก้าวพ้นรั้วของบ้านแวมมี่ โรเจอร์ช่วยเป็นธุระติดต่อให้เขาได้เข้าพบกับผู้บัญชาการ FBI และผู้บัญชาการคนนั้นก็เป็นธุระให้เขาสามารถเข้าพบประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาได้อีกทอดหนึ่ง หากว่าในเวลานี้ที่ผู้นำหนุ่มน้อยเหลือเพียงลำพัง เปรียบดั่งสมองที่ไร้ซึ่งแขนขา อีกทั้งยังไร้สิทธิพิเศษที่เคยถือครอง ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกสับสนว่าจะเริ่มต้นที่เส้นทางไหน

เนียร์พยายามสลัดความกังวลออกไปจากสมอง มองหน้าเมลโลแล้วเอ่ยถามสิ่งที่ครุ่นคิดสงสัยตั้งแต่เมื่อครู่ แล้วทำไมจู่ๆถึงนึกจะมาช่วยผมล่ะ?

เมลโลไม่คิดจะฆ่าเขาด้วยน้ำมือของตัวเองแต่ไม่ได้หมายความว่าเมลโลจะใส่ใจหากเขาจะตายด้วยเงื้อมมือของเหล่าสาวกของคิระ หรือพูดให้ถูกก็โดยการบงการของคิระเองนั่นล่ะ เนียร์มองไม่เห็นเลยว่าเมลโลมีความจำเป็นอย่างไรที่ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อช่วยเขาออกมา

ก็ชั้นยังไม่ได้ชัยชนะอย่างแท้จริงเลยนี่หว่า อย่างที่ฮาลพูดนั่นแหละ ถ้านายตายไป ชั้นจับกุมคิระได้ก่อนจะไปมีความหมายอะไร?

อ้อ การแข่งขันมันยังไม่จบสินะ เนียร์พูดออกมาเนือยๆ สำหรับเขาแล้ว การแข่งขันจะยังไงก็ช่างเถิด ขอให้จับกุมคิระได้ก็พอ ใครจะจับได้ก่อนกันก็เอาเถิด แต่ดูเหมือนเมลโลจะไม่อาจพอใจได้เลยจนกว่าเขาจะเข้าร่วมเล่นเกมนี้อย่างสุดตัว

ก็ยังไม่จบน่ะเซ่! เมลโลตอบกลับไปทันที ให้ตายเถอะ จะต้องให้เขาย้ำอีกกี่ครั้งกันนะ มันถึงจะเข้าสมองเนียร์ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น การแข่งขันก็ไม่มีวันจบสิ้นจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะจับกุมคิระได้

ผมรู้สึกว่าคงต้องกลับไปเริ่มจากศูนย์อีกครั้ง เนียร์เปลี่ยนประเด็นสนทนาพลางเอานิ้วม้วนผม เหม่อมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน การรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับคดีคิระและการสันนิษฐานต่างๆเพื่อให้รัฐบาลและหน่วยงานของสหรัฐอเมริกามิใช่เรื่องง่ายและมิได้เกิดขึ้นในเวลาชั่วข้ามคืนแน่นอน เขารู้สึกเหมือนความพยายามที่ผ่านมาเหมือนจะสูญเปล่าไปมากเอาการ

ไม่ใช่ศูนย์ซักหน่อยอย่างน้อยตอนนี้เราก็ตีวงจนแคบเข้า แทบจะมั่นใจได้เต็มที่แล้วไม่ใช่เรอะว่าเจ้า L สมอ้างนั่นคือคิระ ในเมื่อเรามีเป้าหมายแน่นอนแล้ว ก็เหลือแค่วิธีการพิสูจน์หาหลักฐานมัดตัวมันเท่านั้นล่ะ

เนียร์หันมามองอย่างประหลาดใจ วันนี้ผมได้รู้แล้วล่ะว่าเมลโลก็ปลอบใจคนอื่นเขาเป็น

เมลโลเสมองไปทางอื่นแล้วยักไหล่ ก็แค่ถ้าคู่แข่งชั้นมาทำตัวไม่มีกะจิตกะใจแบบนี้ มันก็ไม่สนุกน่ะสิ แล้วคิดจะทำยังไงต่อไปล่ะ? มีแผนสำรองอะไรไว้บ้างรึเปล่า?

ผมคงต้องลองโน้มน้าวรองประธานาธิบดีดูอีกครั้ง ไม่ก็ลองติดต่อไปหาผู้บัญชาการของ FBI และ CIA ดู

นี่นายยังคิดจะหวังพึ่งเจ้าพวกขี้ขลาดตาขาวนั่นอยู่อีกเรอะ? ชั้นว่ามันไร้ประโยชน์เห็นๆ

ยังไงก็คงต้องลองดูก่อนครับ จริงๆผมวางแผนว่าจะตั้งองค์กรลับขึ้นมาคอยต่อต้านคิระ แต่ยังไม่ทันซ่องสุมกำลังได้เท่าไหร่ คิระก็เคลื่อนไหวเสียก่อน

ตอนนี้นายไม่มีเครดิตอะไรเหลือด้วยซ้ำ จะไปชักจูงใครได้?

ยังไงผมก็มีเงินทุนที่ได้รับตกทอดมาจาก L น่าจะใช้ทำอะไรได้บ้าง ส่วนเรื่องกำลังคน เวลาที่มีผู้นำเผด็จการปรากฏตัวขึ้นมา ย่อมต้องมีฝ่ายปรปักษ์อยู่แล้ว ผมจะตามหาคนพวกนั้นแล้วโน้มน้าวให้เข้ามาร่วมมือกันในองค์กรของผม

เฮอะ วิธีการของนายท่าทางชักช้าจะตาย ยังไงนายก็คงไปขอความร่วมมือจากหน่วยงานรัฐบาลตาขาวพวกนั้นไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ? ใช้วิธีของชั้นดีกว่า ชั้นรู้จักหน่วยข่าวกรองและพวกใต้ดินอยู่เยอะ อย่างน้อยก็พอจะเป็นประโยชน์เบื้องต้นอะไรได้บ้าง

เนียร์ปรายตามอง ก็ไหนเคยบอกว่าไม่คิดจะร่วมมือกับผมไม่ใช่เหรอ?

สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว คุณหนูเปื้อนฝุ่นดีแต่สั่งการอย่างนายน่ะ คิดว่าจะเอาชีวิตรอดอยู่คนเดียวในนิวยอร์กได้รึไง?

เนียร์รู้สึกตะขิดตะขวงใจเล็กน้อยกับคำปรามาสทีเล่นทีจริงนั่น อย่างไรเสียเขาก็เคยเป็นผู้บังคับบัญชาของหน่วยสืบสวนพิเศษ SPK มาก่อน ใช่ว่าเขาจะทำอะไรไม่เป็นเลยเสียหน่อย แต่เรื่องนี้เห็นจะต้องยอมรับว่าจริงดังเมลโลว่า ในเมื่อขาดผู้สนับสนุนที่คอยดำเนินการเรื่องราวต่างๆให้ การใช้ชีวิตในชุมชนเมืองใหญ่เป็นครั้งแรกอาจเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบากสำหรับเนียร์ผู้ไม่เคยออกมาสัมผัสสังคมภายนอกของคนทั่วไป

ผมไม่เคยมีปัญหาเรื่องเราสองคนร่วมมือกันอยู่แล้ว ก็เมลโลนั่นแหละที่เจ้าปัญหาเองตั้งแต่แรก

เอาเถอะน่ะ เลิกรำเลิกอดีตซะทีเถอะ ตกลงจะร่วมมือกันหรือไม่ร่วมมือ ว่ามาเลยดีกว่า

เมลโลยื่นมือออกไปข้างหน้า เอียงคอ ยิ้มกวนๆให้ แต่ยังไงซะ ถึงเราจะร่วมมือกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะแข่งขันกันเองไม่ได้หรอกนะ

เนียร์มองมือที่ยื่นมาแล้วชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ร่วมมือกับเมลโลหมายความว่าเขาไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวอย่างที่หวั่นอีกต่อไปแล้วสินะ เนียร์เอื้อมมือไปจับมือกับเมลโลแล้วยิ้มให้เช่นกัน

ครับ

เป็นครั้งแรกที่รอยยิ้มที่ต่างฝ่ายต่างรับรู้ผุดขึ้นในความสัมพันธ์ของเขาทั้งสองและพวกเขาก็หวังอยู่ลึกๆให้ความรู้สึกอบอุ่นในใจเช่นนี้ยั่งยืนต่อไปอีกแสนนาน

ไม่ได้กลับไปเริ่มใหม่จากศูนย์เสียหน่อย แต่เริ่มจากสองต่างหากล่ะ

~*จบ*~



ส่งท้าย: ในที่สุดก็ได้เข็นฟิค DN ภาษาไทยเรื่องแรก(ที่เขียนจบ)ของเราออกมาสู่สายตาประชาชีเสียทีค่ะ เป็นเรื่องที่เริ่มเขียนหลังสุดแต่ดันเสร็จก่อนเพื่อนเนื่องด้วยจำกัดเวลา ^_^;;;

สัญญากับตัวเองและเอสว่าจะต้องเขียนฟิคเรื่องนี้ให้จบก่อน DN ตอนที่ 80 จะออกให้ได้เพราะฟิคเรื่องนี้น่าจะทำหน้าที่ได้ดีที่สุดก่อนตอนใหม่ออก ทำงานหลวงไปด้วยแต่งฟิคไปด้วยจนมึนดึ๊บ ในที่สุดก็เขียนจบเส้นยาแดงผ่าแปดจนได้ก่อนที่จะรู้สึกไม่อยากโพสถ้าได้อ่านตอนใหม่จริงๆไปแล้วก่อนโพส (ดีใจจังที่ไม่ต้องจับยัดเข้าไหดอง ไหล้นบ้านแล้ว TwT) จริงๆตอนที่เขียนเสร็จนี้ก็น่าจะจวนเจียนเวลาที่ตอนใหม่จะออกแล้วแต่ต้องข่มใจเขียนให้จบก่อน ไม่เช็คทั้งนั้นว่าออกหรือยังทั้ง Text ทั้งแสกนนี่ถ้าเกิดรู้สึกอยากเขียนฟิคทุกครั้งที่ DN ตอนใหม่ออกต้องบ้าตายแน่ๆ (ไม่หรอกน่ะ ไอเดียคงไม่มาเยือนบ่อยขนาดนั้น) เกิดมาเพิ่งเคยเขียนฟิคเกือบ 11 หน้าจบภายในหนึ่งอาทิตย์ค่ะ โฮก~ สปีดฟิคกับคนเขียนเต่าคลานอย่างเราไม่เข้ากันอย่างแรง >_< บอกกับตัวเองว่า คราวหน้าไม่เอาแบบนี้แล้วหนา รู้สึกเหมือนลงแส้ใส่ตัวเองยังไงชอบกล เอิ๊ก ว่าแต่เขียนจบตอนจวนเจียนแบบนี้ มันยังจะเหลือหน้าที่ให้เจ้าฟิคนี่ทำอีกมั้ยเนี่ย? ดีไม่ดีตอนนี้ Raw อาจจะออกแล้วซะล่ะม้าง~ ^_^;;;

เขียนเสร็จแล้วกลับมานั่งอ่านอีกรอบก็เริ่มรู้สึกว่าจะโพสดีมั้ยเนี่ยตรูแต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะโพสก็ต้องโพสสิ >_>

ท่านใดได้อ่านแล้วเกิดมีความคิดเห็นหรือคำติชมอย่างไรก็ยินดีรับเต็มที่ค่ะ ^_^ (หรือจะติกระจายอย่างเดียวก็ยังได้นะเออ XD;;;)

ฮี่ โพสเสร็จแล้วก็รีบวิ่งไปดูอัพเดทตอนใหม่เร็วรี่ จะมายังน้อออ? XD~


ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
Captcha: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
โป๊ะ!!! ที่ 1!!! (เมลโลจ๋า แม่ยกยึดที่ 1 ให้ได้แล้ว!)

ในที่สุดก็ได้อ่าน ดีใจจังน้า อ่านไปยิ้มไป (อ๊ะ...ไม่สงสารพวก Mogi กับ SPK เรอะ ?) ไม่รู้ว่าตอนที่ 80 จะออกมาเป็นยังไง ? แต่ก็อยากให้เมลโลไปช่วยเนียร์อยู่ดี แม้ความเป็นไปได้จะมีแค่ 5% เราว่า เมลโลกับเนียร์น่าจะมีคำพูดเยอะๆ กว่านี้อีกหน่อยนะ แบบนี้มันเหมือน prologue เริ่มต้นบทต่อไปเลย จะเขียนต่ออีกไหมคะ ? แต่ยังนึกไม่ออกเลยว่า ถ้า 2 คนนี้อยู่ด้วยกันจะเป็นยังไง ? น่าจะมีเรื่องต่ออีกนะคะ

ป.ล. กำลังรอตอนที่ 80 อย่างใจจดจ่อเหมือนกัน แต่ดูรูปการณ์แล้ว กว่าเราจะกลับมาคงวันจันทร์ เฮ้อ...
#1  by  purple_pride (61.19.52.38) At 2005-09-22 08:46, 
เคี๊ยกกกกก ตูพลาดดดด (พลาดที่ 1 ??)

เรื่องส่วนใหญ่ก็เมนท์ไปแล้วอ่ะนะ อ่ะคุๆๆ หึหึ แอบเห็ฯด้วยกะท่าน pride ว่าเหมือนเป็นบทส่งต่อให้เกิดบทต่อๆไปอีก

แต่ถ้าจบแค่ตรงนี้ก็ได้เรื่องราวสมกับที่ตั้งใจไว้ใช่มั้ยล่ะ เหอๆๆ รู้นะว่าถ้าแต่ต่อตอนต่อๆไป มันจะไม่จบแล้วจะเป็น AU โดยสมบูรณ์ อ่ะหุๆๆ

แต่ถ้าตอน 80 ออกมาเป็นแบบนี้จริง แม่ยกกรี๊ดฮ่า

ปล.ภาพประกอบยังไม่เสร็จ แถมซวยกว่าเก่าต้องกลับมาแก้นิยายใหม่หมดอ่า โฮกกกกกกก
#2  by  เอส (158.108.2.8 /158.108.54.65) At 2005-09-22 09:52, 
กะ.....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >//////////<~~~~
เมลโลยื่นมือออกไปข้างหน้า เอียงคอ ยิ้มกวนๆให้ <<< อ๊างงงง ไม่อยากจะจินตนาการ(กำเดาพุ่ง)*..*

หึหึ ถึงจะรู้แก่ใจว่าพี่Kuraiเชียร์ MxNก็เถอะ (แต่อ่านไปก็จิ้นเป็นคู่NxMซะได้น่ะเรา อ๊ายย=..=~)
น้องเนียร์ ถึงไม่ถนัดบู๋บุ๋นแต่ก็เร้าใจเสมอ อ๊าย

แต่งได้น่ารักมากๆเลยค่ะ อยากให้คู่นี้มันดีกันมานานแล้วล่ะ= 3 =+
#3  by  ไce-จะ-อิ๊ At 2005-09-22 09:56, 
อ่านจบแล้วจ้า~

สำนวนลื่นมากเลย อ่านแล้วไม่สะดุด เมลโลแม๊นแมน ขำตรงที่ว่าให้ทิ้งชาวบ้านไว้แล้วเราไปกัน 2 คน แผนสูงจริงนิเมลโลคุง 5555

กำลังคิดเล่นๆ ว่าเบื้องหลังฟิคเรื่องนี้มันจะเป็นงี้อ่ะป่าว
~In Crisis and Rescue OMG ~

เพล้ง!!

ไม่ทันที่เนียร์จะสามารถจบประโยคได้ เสียงกระจกบางบานแตกก็ดังก้องขึ้นให้ได้ยิน ระเบิดขวดที่ถูกปาเข้ามาตามรอยแตกนั้นปะทุออกดังสนั่นหวั่นไหวบนชั้นลอยของตึก ควันจากระเบิดพวยพุ่งออกมาและฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

เลสเตอร์รีบร้องขึ้นว่า
#4  by  โทเม (61.47.111.166) At 2005-09-22 11:39, 
เอาเจ้าไลท์ให้หงายเก๊งไม่เป็นท่าไปเลย

M&N สู้ๆ

แก้แค้นให้ L ด้วย

(นานๆเจ้าไลท์จะยอมปล่อยไก่ออกมาซักที)
#5  by  momoko (61.91.82.117) At 2005-09-22 11:40, 
หลงนึกว่าเป็นของจิงไปเลยนะเนี่ย
#6  by  เรส วีเรียส (203.151.140.112 /203.113.50.12) At 2005-09-22 20:56, 
ตอบคอมเมนท์

คุณ Pride: โอ้ มาเมนท์เป็นคนแรกเลย เป็นแม่ยกเมลโลตัวจริงของแท้เลย 555 ขอบคุณนะคะ ตอนแรกว่าจะส่งเทียบเชิญไปทางเมล์เหมือนกันค่ะ แต่เข้ามาเห็นคอมเมนท์คุณ Pride เสียก่อน เรียกรอยยิ้มคนอ่านได้ก็ดีใจแล้วค่ะ บทสนทนาของเมลโลกับเนียร์น้อยจริงๆล่ะค่ะ มาอ่านดูอีกรอบก็ยิ่งเห็นว่าเราเน้นเนื้อเรื่องช่วงแรกซะมากจริงๆ ส่วนจะเขียนต่อรึเปล่านั้น...คงเป็นเรื่องของสวรรค์ (หรือนรก?) ล่ะค่ะว่าจะบันดาล (หรือสาปส่ง?) พล็อตมาให้เรามั้ย จริงๆตั้งใจให้จบทิ้งๆไว้แค่ตรงนี้ว่าเมลโลกับเนียร์ได้ร่วมมือกัน แต่ก็ไม่มีใครรู้เนอะว่าอนาคตจะเป็นยังไงต่อไป ถ้าพล็อตมา อาจจะได้เขียนต่อค่ะ แต่ตอนนี้ยังบอกเป็นมั่นเป็นเหมาะไม่ได้ว่าจะมีต่อ

เอส: Thx มากสำหรับคอมเมนท์ทางเอ็มน่อ สุดท้ายนั่งพิศแล้วพิศอีกก็นึกไม่ออกว่าจะแก้ไขช่วงแรกให้มันกระชับกว่านี้ได้ยังไง รักพี่เสียดายน้องไปหมด สุดท้ายเลยโพสมันซะยังงั้น แต่ยังไงเก็บคอมเมนท์เอสไว้ใช้ประโยชน์เวลาเขียนเรื่องต่อๆไปได้แน่นอน อย่างที่ว่าแหละ แค่คิดว่าถ้าจะเขียนต่อแล้วจะเป็นยังไง ก็รู้สึกเหมือนโดนงานช้างล้มทับใส่ซะแล้ว มันจะกลายเป็นซีรี่ยส์ AU ที่พี่เขียนคู่ขนานไปกับเรื่องราวจริงๆของ DN เลยนะนั่น นึกสภาพว่าเขียนไปจนถึงตอนจบ เช่น จับกุมคิระ ได้ดูสิ รู้สึกเหมือนข้าน้อยมิบังอาจยังไงไม่รู้ เหมือนกับตอนที่เคยบ่นๆว่าอยากเขียนฟิค AU ของภาคแรกแต่ไม่มีปัญญายังไงยังงั้นแหละ

น้องไอซ์: อ่านคอมเมนท์ผ่านตาตอนแรกแล้วพี่ดันผสมคำซะงั้น อ่านผสมตรง 'เมลโลยื่นมือออกไปข้างหน้า' กับ 'เลือดกำเดาพุ่ง' บรรทัดต่อมา ดันอ่านเป็นว่า 'เมลโลยื่นพุงออกไปข้างหน้า' ฮาสนั่นเลย อ่านแล้วจิ้นอะไรได้ก็จิ้นเถอะค่ะ จะ MxN หรือ NxM ก็ไม่ว่ากัน ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ค่ะ

คุณโทเม: ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ค่ะ แค่รู้ว่าคนอ่านไม่งงกับสำนวนภาษาดึบดึ๋ยของเราและไม่ต้องขมวดคิ้วตามไปด้วยก็ดีใจแล้ว In Crisis and Rescue OMG น่ารักม้ากมากกกก~ ชอบจังเลยค่ะ นี่รุ่นเด็กจะเจริญรอยตามรุ่นใหญ่ใช่มั้ยเนี่ย แหม เนียร์ร้ายกว่า L อีก เล่นกระโดดถีบขาคู่เลย จบได้ฮากลิ้งมากเลยด้วย เราอ่านไปก็จินตนาการตามไปด้วย เห็นภาพเลยค่ะ น่ารักน่าชังจริงๆสองคนนี้ พออ่าน OMG ของคุณโทเมเสร็จ ไปอ่านตอนที่ 80 ของจริงเห็นน้องเนียร์เธอเก็บของเล่นไปด้วยจริงๆนี่ เราฮาแตกเลยค่ะ ขอบคุณมากสำหรับเวอร์ชั่น OMG นะคะ
ps. แอ๊ดบลอคไว้แล้ว ขอบคุณค่ะ

คุณ momoko: ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ แต่คุณ momoko ทราบใช่มั้ยคะว่ามันคือฟิค? อ่านคอมเมนท์แล้วรู้สึกไม่ค่อยแน่ใจ ถ้ารู้อยู่แล้วก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ

คุณเรส วีเรียส: ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะคุณเรสเข้ามาอ่านโดยเข้าใจว่าเราอัพตอนใหม่แล้วเพิ่งมารู้เอาตอนอ่านจบว่ามันเป็นฟิครึเปล่า ถึงพูดแบบนั้น แต่เราถือว่านั่นเป็นคำชมที่มีค่ามากมายมหาศาลเลยนะคะ ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นคำชมที่เรามิบังอาจกล้ารับไว้ด้วย คือเราดีใจมากแต่ก็รู้สึกว่าเรายังห่างชั้นกับอาจารย์โอบะอีกมากนัก เป็นความรู้สึกที่สับสนน่ะค่ะ ขอโทษนะคะที่พูดจาชวนงง เราเองก็แต่งฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาโดยรู้ทั้งรู้ว่าไม่มีวันใกล้เคียงกับเนื้อเรื่องจริงอยู่แล้ว ยังไงขอบคุณมากสำหรับคอมเมนท์นะคะ เอาเป็นว่าขอเก็บไว้เป็นกำลังใจให้ด้วยความรู้สึกสับสนในตัวเองต่อไปละกันค่ะ ถึงแม้ว่ามันอาจจะเป็นเพียงคำพูดลอยๆก็ได้ก็ตาม 555

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและคอมเมนท์อีกครั้งนะคะ
#7  by  lapace At 2005-09-23 04:56, 
ไม่มีปัญหาอยู่แล้วขอรับ ก็ตอนแรกยังงงว่าไหงไม่มีรูป แล้วพอเมลโลกะเนียร์หนีออกมาก็รู้สึกทะแม่งๆ พอคิดจะเข้ามาใหม่อีกที(ตอนแรกคลิกเข้ามาได้ไงก็ไม่รู้)เห็นมันเขียนไว้ว่าเป็นฟิต ก็เลย...อานะ แต่ก็ดีนะเนี่ยที่เป็นแค่ฟิต
#8  by  เรส วีเรียส (203.113.16.241 /203.113.50.141) At 2006-03-18 21:26, 

<< Home